ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ هدف از این یادداشت بیان دغدغه هاست لذا به معنای نادیده گرفتن زحمات بسیاری از مدیران متخصص وکار بلد که شاید تا پاسی از شب به جهت خدمت به جامعه و کم کردن مشکلات مردم در تلاشند، نیست.

با گذشت قریب یکسال و هشت ماه از روی کار آمدن دولت سیزدهم و انتخاب کابینه و مدیران ارشد دولتی یکی از مهمترین موضوعاتی که همواره مورد توجه بود و همچنان هم مورد تاکید دلسوزان این دولت است انتقاد در عدم بکار گیری افراد متخصص در جایگاههای مختلف است.

در اینکه شخص رئیس جمهور با عزم جزم بر حل مشکلات مردم وارد عرصه شد شکی نیست، اما باید به این نکته مهم توجه کرد که حل مشکلات از جمله مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم نیاز به متخصصین کاربلد و سالم دارد، نمی توان در دادن مسئولین تنها با چند ویژگی توجه کرد و از توان و تخصص غافل بود.

در ابتدای تشکیل کابینه دولت آنهایی که خط سیاسی و فکری دولت را قبول نداشتند برخی ها خود کنار کشیدند و گاها با نقدهای سازنده به دولت جدید هم کمک می دهند که این صداقت جای تقدیر و تحسین دارد و معمولا در جابجایی دولتها و چینش نیروها این یک حقی طبیعی برای آن دولت است اما به شرط اینکه شاخصه های مدیریتی هم درنظر گرفته شود.

اما برخی هایی دیگر هم هستند با وجود قبول نداشتن خط مشی دولت اما به خاطر حب مقام به راحتی در ظاهر رنگ عوض می کنند وبه هر طناب پوسیده ای چنگ میزنند تا در سمت خود باقی بمانندو جالب اینجاست که اگر کم کاری هم توسط آنها انجام شود پای دولت فعلی زده می شود نه جریان سیاسی خاص آنها.

در انتخاب مدیران ویژگی های زیادی دخیل هستند که اگر شخصی همه آنها را دارا باشند اما تخصص را نداشته باشد در واقع انتخاب او جز خسران چیزی به همراه نخواهد داشت، یک شخص هر چقدر هم باتقوا و صالح باشد اما وقتی هیچ تخصصی در حوزه کاری خود نداشته باشد فقط مجموعه تحت مدیریتش را دچار پسرفت خواهد کرد.
مدیری که تخصص و توانایی لازم را ندارد به یک شخص بله قربان گوی تبدیل می شود که صرفاً روال معمول کار اداری خود و تشکیل جلسه و امضا و…را انجام می دهد و نمی تواند پیشرفتی در حوزه مدیریتش را انجام دهد و به بیان دیگر هیچ خروجی مثبتی برای کشور و استان و حتی دولت هم ندارد و دلیلش هم این است که واقعاً بلد نیست که چکار باید کرد!

جای تاسف آور ماجرا آنجاست که این افراد با اینکه ناتوانی شان کاملاً عیان است اما خود را به هر دری می زنند که صندلی ریاست از آنها گرفته نشود و با نشان دادن ظاهری مقبول برای طیف فکری دولت و طرفدارانش و بهانه آوردن برای عدم پیشرفت کارها در حوزه مدیریتش همچنان می خواهد جایگاهش را حفظ کند.

چرا دولت نباید مدیران سالم و صالح که تخصص و توانایی هم دارند را بکار بگیرد؟ چرا باید همچنان شاهد رانت و لابی گری برای قالب کردن برخی ها به دولت باشیم؟ فرصتها دارند به سرعت یکی پس از دیگری می روند و این دولت با وجود تمام زحمات و تلاش‌های شبانه روزیش دارد قربانی انتخاب غلط و تخصص نداشتن برخی مدیران و مسئولین می شود، قربانی نگاهی می شود که برخی ها در جایی که باید باشند نیستند.

مدیران ناتوان و غیر متخصص که شاید بهترین کارشان آمارسازی روی برگه و پاراف کردن نامه است و در عین حال از جهادی بودن سخن می گویند نه تنها بزرگترین ضربه را به دولت و نظام می زنند که مردم را نیز عصبانی می کنند، دولت باید در کمترین زمان ممکن این دست مدیران را شناسایی و آنها را برکنار کند چرا که پیشرفت کشور در کنار زدن این افراد و جایگزینی شایستگان و متخصصان است.

دادن پستهای مدیریتی به افراد غیر متخصص که حتی صدای دلسوزان و همفکرهای دولت را هم درآورده و همچنین کند شدن روند اقدامات در دستگاههای مختلف باعث شد که دولت به طور جدی به فکر تغییرات بیفتد و اقداماتی را در این خصوص آغاز کند که امیدواریم دیر نشود و هر چه زودتر با نگاه ویژه به توانایی و تخصص دولت سیزدهم بتواند کم کاری های را در این خصوص جبران کند.

ادامه این مطلب در یادداشت بعدی می خوانیم….

• نویسنده : فرشته سنجیده