​وقتی عمودِ خیمه می‌شکند، انگار آسمان روی سرِ اهل خانه آوار می‌شود. وقتی بزرگِ یک امت، سایه‌بانِ امنِ روزهای بی‌پناهی، رختِ سفر می‌بندد و به سرای باقی می‌شتابد، ستون‌های زمین سست می‌شوند؛ همان ستون‌هایی که مایه استواری، دلگرمی و دژی مستحکم در برابر شبیخونِ بلاها بودند.

حضرت علی (ع) در فرازی تکان‌دهنده، ما را از یکی از بزرگ‌ترین تراژدی‌های بشری برحذر می‌دارند: «کسی که امام زمان خویش را نشناسد، وقتی به خود می‌آید که سرش زیر سم اسب‌های دشمن است، اما آنگاه دیگر دیر است.»

فراموش نکنیم در یکی از حساس ترین و سخت ترین برهه ای از تاریخ این سرزمین چه کسانی در کنار مردم ایران و چه کسانی در تقابل با آنها قرار گرفتند..

خوشا به سعادت کسی که اینجا دفن شود.» روح‌الله توسلی این جمله را بارها کنار مزار شهید علی غیوری گفته بود؛ آن‌قدر که خانواده‌اش آن را تنها یک آرزو می‌دانستند. اما بعضی آرزوها، آرزو نیستند؛ نشانی‌اند. نشانی خانه‌ای که صاحبش هنوز به آن نرسیده است. سال‌ها بعد، وقتی موشک‌های دشمن آسمان مهران را شکافتند و مرزبان آرام شهر به شهادت رسید، همه فهمیدند مردی که هر بار کنار آن مزار فاتحه می‌خواند، در حقیقت سال‌ها بود به دیدار همسایه ابدی خود می‌رفت.

خداداد ابراهیمی در میان تشیع جنازه‌های شهدای مدرسه میناب، صحنه‌ای دردناک، چشم‌ها را به خود خیره کرده بود؛ “تابوت‌های دو دختر بر دوش پدر…”

چهارشنبه همه با شکوه وحدت در این یادواره که مزین به نام شهداست افتخار حضور در آن را نصیب خود کنیم.

زیبایی غدیر به یکرنگ شدن است و هیچ ربطی به خط و بینش سیاسی ندارد

جناب استاندار، ما از آن دست رسانه‌هایی هستیم که نه چشم‌داشت مادی داریم و نه خواسته شخصی؛ تنها خواسته ما، دیدن «عمل» در برابر «شعار» و خدمت واقعی به مردم است. اما در این میان، برخورد با منتقدان دلسوز، مسیری است که نباید طی شود.

استان ایلام در حالی در گرداب گرانی‌های سرسام‌آور غرق شده که به نظر می‌رسد سکوت کرده است. شهروندان ایلامی هر روز با افزایش بی‌رویه قیمت‌ها روبرو هستند؛ پدیده‌ای که دیگر صرفاً یک شاخص اقتصادی نیست، بلکه به یک فاجعه انسانی بدل شده و توان خرید را از مردم سلب کرده است.

این روزها گرانی‌های لجام‌گسیخته و غیرقابل‌توجیه در حوزه‌های مختلف، بر تمام ابعاد زندگی مردم سایه افکنده است. در حالی که مشخص نیست دست‌های پشت‌پرده این آشفتگی اقتصادی چه کسانی هستند، اما در این میان، زخمی عمیق‌تر از بقیه موارد، روح و روان شهروندان را می‌خراشد: اجاره‌بهای سنگین و نجومی مسکن.