ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ در تاریخ اسلام کم نیستند افرادی که عمری اهل عبادت و دعا و تضرع و جهاد در راه خدا بودند اما در بزنگاهی به راحتی عقب می روند و نه تنها خودشان را از چشم جامعه می اندازند که باورهای دینی و ارزشی یک جامعه را هدف می گیرند.

در تاریخ اسلام از زمان بعد از وفات پیامبر موارد زیادی را از این موارد دیده ایم، برخی از صحابه رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم نه تنها در مقابل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب ایستادند که حرمت دختر پیغمبر را نیز شکستند، برخی ها که جای مهر بر پیشانی شان نقش بسته بود در کربلا مقابل فرزند پیغمبر ایستادند و بر علیه امام مسلمین شمشیر زدند.

در تاریخ انقلابِ ما هم کم نبودند افرادی که ادعای انقلابی و ولایتمداری شان گوش فلک را کر کرده بود اما کم کم به بهانه های مختلف به همه اینها پشت پا زدند و اگر چه آنها یک نفر بودند اما به اعتقاد یک جامعه ضربه های هولناک زدند.

برخی ها عمری در لباس ریا بودند، برخی ها عمری برای دیگران نسخه ها و توصیه های دینی می پیچند اما رفتارشان در عمل منطبق به گفتارشان نیست و دود این رفتارها به چشم متدینین واقعی می رود.

ریزش ها و رویش ها جزئی از انقلاب ما هستند، شخصیت‌های مهمی و تاثیرگذاری همچون حاج قاسم سلیمانی و شهید چمران از دل انقلاب بیرون زدند و نه تنها ایران و منطقه که تمامی جغرافیایی آزادگی جهان را تحت تاثیر خود قرار دادند، شخصیت‌های دینی چون آیت الله بهجت، آیت الله حسن زاده آملی، طباطبایی و… تربیت شدگان مکتب اسلامند که دلدادگان زیادی نیز دارند و در مراسمات تشییع آنها این مهم به خوبی نشان داده شد.

ما اسلام و ارزشهای دینی را با چارچوب و اصول اساسی آن می سنجیم، با نمادهای عملی آن همچون ائمه معصومین می سنجیم، با ایمان شهدایمان می سنجیم که با دست خالی و تکیه بر ایمان جهانی را حیرت زده کردند، با روحانیونی می سنجیم که در گمنامی برای عزت اسلام تلاش می کنند و هیچ ادعا و انتظاری از کسی ندارند، با کسانی می سنجیم که اگر لباس دین بر تن دارند امانتدار خوبی برای آن هستند چرا که جایگاه حساس خود را در دنیایی که هجمه های سنگینی بر علیه دین به راه افتاده را درک کرده و بسیار از خود و رفتار خود مراقبت می کنند که خدای ناکرده رفتاری ناشایست یک نفر به نام دین تمام نشود.

هرچه زمان میگذرد غربالهای مدعیان انقلاب و ارزشهای دینی بیشتر می‌شود، افراد به ظاهر مدعی قطعاً کنار زده خواهند شد هرچند هزینه کنار زدن آنها را متدینین می دهند.
شادی به چه قیمتی، در چه زمانی و با چه دستاوردی؟
اما در فرهنگ اصیل کرد حتی در جشن عروسی که اکثر میهمانان خانواده و وابستگان هستند غیرت اجازه نمی دهد که زن مرد به صورت مختلط و با پوشش های نامناسب با هم برقصند.

دستاورد این مراسمات بدون مجوز قانونی، شادی کاذب با ضمیمه انحراف و سستی، القای حس آزادی در پوشش و ارتباط و در آینده نزدیک نوجوانان و جوانانی که با شعار غیرت که سرمایه اصلی در جوانمردانه زیستن است تضاد خواهند داشت.

رقص در مراسمات دارای پیشینه و جایگاه خاصی می باشد و بخشی از آیین های نمایشی برای نشان دادن شادی‌ها و غم‌های اقوام مختلف آمیخته با حرکات موزون بدن به صورت گروهی و انفرادی است. در میان اعراب یزله خوانی و رقص شمشیر و در میان قوم کرد سماع از مشهورترین این رقص ها است.

تاریخ دقیقی برای پیدایش و شکل گیری رقص در دسترس نمی باشد اما نمونه هایی از رقص را بر روی سفال های پیش از تاریخ می توان مشاهده کرد.

رقص گاها با موسیقی اجرا می گردد سرخوشی هایی برای شنونده ایجاد می کند که این سرخوشی ها چنانچه از حد خارج گردد از آن غنا تعبیر می گردد که فعلی حرام است.

پیامبر اسلام در سفارشی به حضرت علی می فرمایند: سه چیز قساوت می آورد ۱- شنیدن لهو ۲- در پی صید رفتن ۳- ورود به بارگاه پادشاه.

در تفسیر موسیقی نباید در معنای اشتباه قرار گرفت؛ چرا که اسلام با غنا مخالف است نه با ساز و آوازی که شادی بخش مراسمات است.

با این پیش زمینه و با توجه به رویدادهایی با عنوان جشنهای مختلط نوروز که متفاوت از فرهنگ و دین قوم کرد است و در طی سالهای گذشته بی سابقه و کم سابقه بوده اند نگاهی کوتاه به آنچه این روزها با نام جشن نوروز در شهرهای مختلف کردنشین در جریان است تا هویت ملی و دینی این قوم کهن را با جریانات منحرف در ماه مبارک رمضان آمیخته کند می پردازیم.

اساسا هیچ انسان آگاه و منطقی با شادی و نشاط جامعه نمی تواند مخالف باشد. شادی بخشی جدا نشدنی از امید به آینده است و جامعه ای که شاد نباشد با انحطاط فاصله ی کوتاهی دارد.

• نویسنده : فرشته سنجیده