ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ نحوه سخن گفتن یکی از موارد مهمی است که نشان دهنده میزان شعور و شخصیت یک فرد است، این موضوع در مواردی که یک فرد در شرایطی برخلاف خواسته اش قرار می گیرد و یا در درگیری و تنشی پیش آمده با دیگران قرار می گیرد به خوبی خود را نشان می دهد و ثابت می‌شود که سعه صدر و فرهنگ و درک و شعور یک فرد به چه میزان است.

برای همه ما پیش آمده که در خیابان و یا در جمع خانواده و اطرافیان شاهد بددهنی هایی نسبت به همدیگر باشیم، بد دهنی هایی که متاسفانه بسیار زشت و زننده هستند و گویندگان آنها نیز بدون توجه به این حجم از بددهنی با صدای بلند آن را عنوان و حتی بارها نیز تکرار می کنند.

برخی افراد در جمع هایی که خانم و یا بچه های خردسال حضور دارند در اثر یک تنش کوچک به راحتی کلمات رکیک و زننده را عنوان می دارند و این موضوع اصلا برایشان مهم نیست که این رفتار زننده آنها چه تبعاتی می تواند داشته باشد.

افراد بددهن سعی شان این است که با این ادبیات توهین آمیز و ناسزا گفتن مثلاً خودشان را نشان دهند و به قول معروف برای طرف خط و نشان بکشند در حالی که شخصیت ضعیف و تاسف آور خودشان را دارند به نمایش می گذارند.

برخی ها متاسفانه آنچنان حجم بددهنی در آنها بالاست که بین اطرافیان و دوستان به این رذیله اخلاقی معروف هستند و البته دیگران هم دوست ندارند با آنها معاشرت داشته باشند، این افراد از سمت همه طرد شده هستند و اطرافیان و خانواده آنها نیز بیشتر از هر کسی اذیت می‌شوند.

گاها برخی از پدر و مادرها در حضور بچه ها الفاظ زشت و رکیک و ناسزا را به همدیگر عنوان می دارند و راه را برای ادامه این رفتار ناپسند در خانواده هموارتر می کنند و به بچه های معصوم این رفتار و طرز سخن گفتن را منتقل می کنند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در مورد بددهنی می فرمایند:
«انّ من شرّ عباد الله من تُکرَهُ مجالستُهُ لفحشِهِ»

بدترین بندگان خداوند کسی ‌است، که دیگران به خاطر ناسزاگویی و بد زبانیش، از معاشرت با او کراهت داشته باشند.

این روزها بددهنی و فحاشی در فضای مجازی هم شایع شده و خیلی ها با افتخار و برای لایک خوردن و جذب فالوور هر فحش و ناسزایی را عنوان می دارند و به آن افتخار هم می کنند و باعث بیشتر شدن این پدیده زشت نیز می‌شوند.

برخی از علل بددهنی به مشکلات روانی و شخصیتی برمی گردد و برخی نیز به رفتار هیجانی و دیده شدن و یا خودنمایی در یک شرایطی برمی گردد که در هر صورت این افراد از طرف هر شخص بافرهنگ و باشخصیتی و در نهایت از طرف کل جامعه طرد شده هستند و هیچ احترامی نیز ندارند، این افراد باید در رفتارهای خود تجدیدنظر کرده و اگر از مشکلات شخصیتی رنج می برند در راه حل آنها قدم بردارند تا هم خود و هم اطرافیان دچار مشکلات ارتباطی و اجتماعی در جامعه نشوند.

• نویسنده : فرشته سنجیده