بارها برای همه ما پیش آمده که در خیابان شاهد درگیری لفظی برخی افراد بوده ایم که متاسفانه از دایره ادب و حیا و فرهنگ خارج شده و الفاظ بسیار رکیکی را نثار همدیگر می کنند، حرفهایی که جز بد دهنی و بی ادبی گویای چیز دیگری نیست.

هر دلیلی هم برای دعوا و درگیری پیش آمده باشد، دلیلی نمی‌شود که این حجم از بی ادبی را نسبت به یکدیگر در خیابان فریاد بزنند و فضایی نامطلوب و تاسف آور را در جامعه رقم بزنند.

افرادی که مدعی فرهنگ و ادب و هنر هستند، نباید در هنگام دعوا با الفاظ رکیک همدیگر را بدرقه کنند سعه صدر، کنترل خشم و گذشت را برای لحظات اینچنینی گذاشته اند وگرنه در لحظات آرامش و عادی این موضوعات معنی ندارد، انسان با وجود این ویژگی ها هست که بزرگ می‌شود و درک و شعورش رشد پیدا می کند.

بارها پیش آمده برای یک پارک ساده، برخورد دو خودرو به همدیگر و یا موارد جزئی از این دست آنچنان برخورد تند و خشن همراه با الفاظ رکیک رقم خورده است که انسان از شنیدن آنها خجالت زده می‌شود.

بددهنی نشانه ضعف شخصیتی افراد است، افرادی که بددهن و اهل داد و بیداد و ناسزا گفتن هستند برای بروز و نمایش خود سعی می کنند از این روش های نادرست استفاده کرده و به زعم خود، خودی نشان دهند که البته در واقعیت فقط ضعف شخصیتی خود را نشان می دهند.

داد و بیداد و ناسزا گفتن تنها هنر انسانهای حقیر است که هیچ داشته ارزشمندی در وجود آنها رشد نکرده است و دنبال عرض اندام خود در جامعه با بددهنی و داد و بیداد کردن هستند.

هر کدام از ما به عنوان فردی که در این جامعه زندگی می کنیم وظیفه داریم که از خود و اطرافیانمان آغاز کنیم و با نمایش رفتاری در شأن اجتماع و فرهنگ ایرانی اسلامی در شرایط خاص یک درس ارزشمند را نیز به دیگران بدهیم.

• نویسنده : اعظم غریب. خبرنگار