اینکه فردی براساس برخی شاخص ها در جایگاهی قرار گیرد که می تواند به استان و مردم کمک کند اما فرد نپذیرد و شان خود را بالاتر از آن بداند نشان از عدم رشد و بلوغ سیاسی و فکری آن فرد بوده و گویای نخوت و تکبر می باشد و برای این فرد مردم و خدمت به آنها هیچ ارزشی ندارد و تنها پست بالای مدیریتی و پز دادن آن مهم است.

ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ برخی شنیده ها حاکی از آن است که بعضاً پیشنهاداتی برای انتصاب برخی افراد در مناصبی ارائه شده و می شود که ظاهرا از سوی طرف مقابل با این ادعا که این پست در شان من نیست و حد من بیشتر این جایگاه است و من قبلا فلان جا بوده ام و…‌ رد می شود که بیشتر از آنکه مایه تاسف باشد باعث تعجب می شود!!!!

کاش مدعیان خودبرتر پندار بدانند که دولت و مشاغل دولتی شرکت سهامی نیست که هرکس ادعای سهم دلخواه کند.

اینکه فردی براساس برخی شاخص ها در جایگاهی قرار گیرد که می تواند به استان و مردم کمک کند اما فرد نپذیرد و شان خود را بالاتر از آن بداند نشان از عدم رشد و بلوغ سیاسی و فکری آن فرد بوده و گویای نخوت و تکبر می باشد و برای این فرد مردم و خدمت به آنها هیچ ارزشی ندارد و تنها پست بالای مدیریتی و پز دادن آن مهم است.

پست و مقام برای فخرفروشی نیست، برای عقده گشایی نیست، برای پر کردن خلاء و کمبودهای زندگی شخصی نیست مگر اینکه کسی اشتباهی در جایگاهی قرار بگیرد.

پست و جایگاه و مقام صرفاً باید بعنوان مسئولیت تعریف و پذیرفته شوند و کسی که مسئولیتی را عهده دار شد مدیون مردم است و باید خود را بدهکار به مردم بداند و تمام تلاش خود را برای خدمت شایسته به آنان بکار گیرد و شان و شخصیت و آرامش خود را در رضایت مردم از خود بداند.

هر کس که در این نظام به جایگاهی می رسد باید از حداقلی های روحیه خدمت به مردم برخوردار باشد و مردم را ولی نعمت خود بداند نه با توهم شان و شانیت خویش از مردم و نظام طلبکار باشد که قطعاً کفران نعمت است.

در آخر باید به حداقل افرادی با این توهم خودبزرگ بینی یادآوری کرد که در هر مجموعه ای و در سطح استان شاید ده ها نفر وجود داشته باشند که از هر حیث بر آنها برتری دارند که بدون منیت و خوی طلبکارانه می توانند مدیری موفق تر باشند اما به هر دلیلی از آنها غفلت شده است.

  • نویسنده : فرشته سنجیده