آنچه که موجب نگرانی بیشتر می‌شود، وجود تناقضات فاحش در وضعیت دسترسی به این مایع حیاتی در مناطق مختلف استان است. در حالی که در برخی نقاط، مردم از نعمت آب ۲۴ ساعته و پایدار بهره‌مند هستند، در سوی دیگر، مناطق وسیعی با کمبود شدید، قطعی‌های مکرر و جیره‌بندی طاقت‌فرسای آب روبرو هستند.

ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ استان ایلام، با وجود ظرفیت‌های طبیعی و منابع آبی بالقوه، در حال حاضر با چالش‌های جدی در زمینه توزیع آب آشامیدنی مواجه است. این موضوع، به خصوص در سال‌ جاری، ابعاد نگران‌کننده‌ای به خود گرفته و زندگی روزمره بسیاری از شهروندان را تحت تاثیر قرار داده است.

آنچه که موجب نگرانی بیشتر می‌شود، وجود تناقضات فاحش در وضعیت دسترسی به این مایع حیاتی در مناطق مختلف استان است. در حالی که در برخی نقاط، مردم از نعمت آب ۲۴ ساعته و پایدار بهره‌مند هستند، در سوی دیگر، مناطق وسیعی با کمبود شدید، قطعی‌های مکرر و جیره‌بندی طاقت‌فرسای آب روبرو هستند.

این نابرابری آشکار در دسترسی به یکی از اساسی‌ترین نیازهای انسانی، این سوال حیاتی را مطرح می‌سازد که آیا اصول عدالت و انصاف در تخصیص منابع آبی (درحالی کمبود منابع آبی وجود ندارد) در استان ایلام به درستی رعایت می‌شود؟

وضعیت فعلی توزیع آب در ایلام، به ویژه در مناطق محروم‌تر و دورافتاده‌تر، قابل مقایسه با شرایطی است که در مناطق جنگ‌زده مشاهده می‌شود. این تشبیه تلخ، نه تنها گویای شدت کمبودها، بلکه نشان‌دهنده عمق بی‌توجهی و ناکارآمدی در مدیریت این بخش حیاتی است. ساکنان این مناطق، با وجود داشتن حق شهروندی برابر، با سختی‌های طاقت‌فرسایی برای تامین آب آشامیدنی روبرو هستند.

بسیاری از خانواده‌ها در ایلام، روزها با قطعی آب مواجه هستند که این امر، برنامه‌ریزی زندگی روزمره، بهداشت فردی و خانوادگی را با دشواری‌های جدی روبرو می‌سازد.

حتی در مواقعی که آب وصل می‌شود، میزان آن به حدی ناچیز است که تنها کفاف نیازهای اولیه را برآورده می‌کند. این جیره‌بندی‌ها، که اغلب بدون اطلاع‌رسانی شفاف و برنامه‌ریزی منظم صورت می‌گیرد، منجر به بروز تنش و نگرانی مداوم در میان مردم شده است.

در برخی مناطق، کیفیت آب توزیع شده نیز رضایت‌بخش نبوده و نگرانی‌هایی را در خصوص سلامت آب آشامیدنی ایجاد کرده است.

همانطورکه اشاره شد، دسترسی به آب آشامیدنی پایدار در برخی مناطق شهری و مرفه‌تر استان، در تضاد آشکاری با وضعیت بحرانی مناطق دیگر قرار دارد. این نابرابری، احساس تبعیض و بی‌عدالتی را در میان شهروندان دامن می‌زند.

این وضعیت، نه تنها زندگی روزمره مردم را مختل کرده، بلکه بر سلامت عمومی، بهداشت محیط و حتی انسجام اجتماعی استان نیز تاثیرات منفی عمیقی گذاشته است.

در مواجهه با چنین شرایط بغرنجی، این پرسش مطرح می‌شود که مسئولان مربوطه، به ویژه استانداری ایلام، تا چه حد به وظایف خود در قبال تامین نیازهای اساسی مردم عمل کرده‌اند. شواهد حاکی از آن است که در رسیدگی به امور حیاتی مانند تأمین آب آشامیدنی سالم و پایدار برای تمامی نقاط استان، کوتاهی صورت گرفته است.

به نظر می‌رسد موضوع تامین آب آشامیدنی، در اولویت برنامه‌ریزی‌ها و تخصیص بودجه قرار نگرفته است.

نبود نظارت مستمر و مؤثر بر عملکرد شرکت‌های خدماتی آب و فاضلاب منجر به بروز مشکلات کیفی و کمی در توزیع آب شده است. این بی‌توجهی، منجر به رنج و مشقت فراوان برای مردم شده و اعتماد عمومی به توانایی دستگاه‌های اجرایی را خدشه‌دار کرده است.

با عنایت به وخامت اوضاع و احساس ناامیدی در میان بخش قابل توجهی از مردم ایلام،صدای دادخواهی و استمداد به سوی مرجعیت دینی و معنوی استان، یعنی نماینده ولی فقیه و امام جمعه محترم ایلام، بلند است. از ایشان، به عنوان پناهگاه مردم و حافظ حقوق آنان، درخواست می‌شود که با توجه ویژه به این مسئله حیاتی، فریاد این مردم رابه گوش مسئولین کشوری برسانندچراکه ظاهرامسئولان استانی گوش شنوایی برای شنیدن دردهای مردم ندارند.

✍️عبدل خزلی