ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ ما دامداران استان ایلام سال‌هاست که بی‌هیاهو، اما پرزحمت، ستون‌های امنیت غذایی این کشور را بر دوش می‌کشیم اما امروز، شرایطی پیش روی ما قرار گرفته که گویا همه نیروها دست‌به‌دست هم داده‌اند تا ریشه دامداری در ایلام خشکانده شود.

در ماه‌های اخیر قیمت نهاده‌های دامی چندین برابر شده؛ جو، ذرت، کنجاله و مکمل‌ها با هزینه‌هایی به دست ما می‌رسند که هیچ تناسبی با درآمد دامداری ندارد. در حالی که طبق محاسبات دقیق و قابل استناد، هزینه تمام‌شده هر کیلو شیر خام برای دامدار حداقل ۴۵ هزار تومان است، اما با نهایت تعجب، قیمت خرید شیر را به‌صورت دستوری فقط ۲۳ هزار تومان تعیین کرده‌اند؛ قیمتی که نه توجیه اقتصادی دارد، نه کارشناسی، و نه نشانی از حمایت از تولیدکننده.

اوضاع وقتی دردناک‌تر می‌شود که بدانیم نامه شماره ۱۰۱ مورخ ۱۴ آبان‌ماه امسال دفتر هماهنگی تشکل‌های ملی دامپروری کشور به صراحت اعلام کرده است که قیمت خرید شیر خام باید حداقل ۳۴ هزار و ۹۰۰ تومان باشد. مصوبه‌ای ملی که برای نجات دامداری کشور صادر شده، اما در استان ایلام کوچک‌ترین توجهی به آن نمی‌شود.

در کمال ناباوری، دستگاه‌های مختلف نه‌تنها به این مصوبه عمل نمی‌کنند، بلکه گویا منتظر فرصتی هستند تا اگر دامدار بینوا، تحت فشار شدید اقتصادی، مجبور شود مبلغی بالاتر مطالبه کند، با برخوردهای قاطع، شدید و بازدارنده مواجه شود؛ گویی دامدار متهم است و تولید جرم!

این برخوردها نتیجه‌ای جز مرگ تدریجی دامداری در ایلام ندارد. آمارها نشان می‌دهد که تاکنون این سیاست‌ها باعث کاهش ۵۰ درصدی تولید شیر خام در استان شده است.
۵۰ درصد یعنی نصف چراغ تولید خاموش شده؛ ۵۰ درصد یعنی سفره مردم آینده‌ای تیره‌تر خواهد داشت؛ از سوی دیگر در صورت فروش دام توسط دامداران و به صورت زنده، هر کیلو نهایتا ۳۵۰ هزار تومان خریداری می شوند که در بازار و حین عرضه به مشتری کیلویی ۸۰۰ هزار تومان بفروش می رسد!

آیا این همه اجحاف در حق دامداران رواست؟

آیا ادامه این روند، باعث تعطیلی کامل دامداری‌های ایلام را در ماه‌های پیش‌رو نخواهد شد؟!

اما درد ما تنها این نیست…

در کنار همه مشکلات، شاهد پدیده‌ای خطرناک و ناعادلانه هستیم: برخی افراد و شرکتهای حتی دولتی با استفاده از رانت‌ها و روابط پشت‌پرده، شرکت‌هایی ثبت کرده‌اند که نهاده‌های دامی یارانه‌ای دریافت می‌کنند، اما آن را نه با قیمت حمایتی عرضه می‌کنند، نه حتی در بازار آزاد به فروش می‌رسانند.

این نهاده‌ها یا سر از مسیرهای غیررسمی درمی‌آورند یا به انبارهایی هدایت می‌شوند که هرگز سهم دامدار واقعی از آن‌ها نمی‌رسد. نتیجه این فساد ساختاری، فقط یک چیز است: دامدار واقعی قربانی می‌شود.

امروز ما دامداران می‌پرسیم: آیا قرار است با ادامه این سیاست‌ها، دام‌های مولد یکی پس از دیگری روانه کشتارگاه شوند؟

آیا چشم‌هایی که باید تولید را ببینند، تنها به کنترل قیمت‌ها برای رضایت ظاهری مصرف‌کننده دوخته‌اند؟

آیا می‌خواهند درهای دامداری‌ها یکی پس از دیگری بسته شود تا فردا روزی بگویند «به دلیل کمبود تولید، مجبور به واردات شدیم»؟

آیا این همه بی‌توجهی اتفاقی است یا دست‌هایی در کار است که با فشارهای اقتصادی و نرخ‌گذاری‌های غیرواقعی، دامدار را تا مرز نابودی ببرند؟

وظیفه شرکت پشتیبانی امور دام چیست ؟چرا دامها را از دامدار نمیخرد ودامدار مجبور میشود به نرخ ارزان به دلال بفروشد؟

بأی ذنب؟ ما دامداران ایلام در آستانه فروپاشی هستیم. ما نه از کار فرار کرده‌ایم، نه از خدمت خسته شده‌ایم. اما ادامه این وضعیت برای ما ممکن نیست.

از مسئولان محترم استان، از نمایندگان مردم در مجلس، از استاندار و از همه دستگاه‌های نظارتی می‌خواهیم: به داد دامداران ایلام برسید.

پیش از آنکه دیر شود، پیش از آنکه میلیون‌ها لیتر شیر خام از چرخه تولید حذف شود، پیش از آنکه صدها خانواده معیشت خود را از دست بدهند، پیش از آنکه دام‌های مولد نابود شوند.

چاره‌ای عاجل بیندیشید. دامداری ایلام نفس‌های آخر را می‌کشد. اگر امروز اقدام نشود، فردا دیگر چیزی برای نجات باقی نخواهد ماند.