ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ با تغییرات سبک زندگی و عدم توانایی افراد در تهیه زمین به اندازه خانه های ویلایی، ساخت و سازها به سمت و سوی منازل مسکونی و در شهرهای بزرگتر به سمت برجهای سر به فلک کشیده رفته است.

ساختمانها در کشور ما از قدیم الایام برگرفته از سبک معماری ایرانی- اسلامی بوده است که متاسفانه این سبک زیبا و جذاب جای خود را به مجتمع های بزرگ امروزی داده است که در آن حیاط خانه ها حذف، و سبک داخلی آن هم به اتاقهای کوچک و آشپزخانه های باز کشیده شده است.

اما نکته مهم در این بین این است که معدود خانه هایی که به شکل حیاط دار ساخته شده و یا همان خانه های قدیمی مانده است، توسط این مجتمع ها با طبقات زیاد، محصور شده اند و مهمتر از این محصور بودن این است که حریم خصوصی آنها نیز با خطر مواجه شده است.

برخی از شهروندان ایلامی حتی در پیام های متعدد ارسالی به این کانال از این شرایط به شدت گله مند و ناراحت هستند و با توجه به اشراف ساختمانهای مجاور به حیاط منزل آنها، عملاً حیاط آنها بلا استفاده شده و دیگر هیچ استفاده ای از این فضا ندارند بطوریکه حتی دائما باید پرده داخل اتاق ها در طول روز کشیده شود.

لازم و البته ضروری است که در ساخت و سازها و نحوه مهندسی درب و پنجره ها و تراس منازل به این امر مهم توجه شود، چرا که حریم خصوصی افراد بسیار مهم است و قرار نیست کسی در منزل خود هم راحت نباشد!

بسیار مشاهده شده است خانه های حیاط دار و ویلایی در محاصره آسمانخراش ها قرار گرفته است و حیاط آنها انگار جزئی از خیابان است نه منزل آنها، چرا که رفت و آمد به حیاط برایشان سخت و حتماً باید با ظاهر مناسب به آنجا تردد داشته باشند!

باز امیدواریم مسئولین امر در صدور مجوزهای ساختمانی به این موضوع بسیار مهم و حساس حداقل توجه لازم کرده و آن را مدنظر قرار دهند، چرا که این یک موضوع فرهنگی بسیار مهم است که نباید مورد اغفال صورت بگیرد.

شاید برخی ها بگویند که حالا دیگر ساخت و ساز مجتمع ها با طبقات زیاد یک امر عادی است و نمی توان مانع آنها شد، این حرف درست است اما باید مهندسی این ساختمانها به گونه ای باشد حریم خصوصی دیگری در ساختمان مجاور لطمه وارد نسازد، حتی برخی ساختمانهای بلند روبری همدیگر هم از این مهم در رنج هستند و کسی نمی تواند به راحتی حتی به تراس منزل خود برود.

امیدواریم در ساخت و سازها به حریم شخصی افراد احترام گذاشته شود و اصول فرهنگی و عرفی که در روح معماری اصیل ایرانی- اسلامی وجود داشته است، باز هم مورد توجه ویژه قرار بگیرد.