✍️ محمد رستمی

استان ایلام آن‌چنان «حُسنِ خداداد» در دل خود نهفته دارد که واژگان کمتر توان وصف و شرح زیبایی‌هایش را دارند. اقلیم چهارفصل آن، کوهسارانی رنگارنگ با پوشش‌های متنوع، مرز مشترک با کشور عراق و جایگاهش به‌عنوان دروازهٔ ورود به کربلای معلّی، در کنار آثار و بناهای تاریخی که قدمت برخی از آن‌ها به بیش از دوازده‌هزار سال می‌رسد، همچنین فرهنگ غنی، میراث ناملموس پرشمار و جاذبه‌های طبیعی و معنوی فراوان، این خاک قدمگاه زائران و یادمان شهیدان هشت سال حماسه را به نگین درخشان زاگرس بدل ساخته است؛ و چه درست، آن را پایتخت خادمان اربعین حسینی(ع) نامیده‌اند.

در سال‌های اخیر، به همت مسئولان استان و به‌ویژه اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، ایلام به کانونی برای رفت‌وآمد هنرمندان و فروشندگان صنایع‌دستی تبدیل شده است. بازارهای شهر، امروز پر از مهمانانی از کشور عراق است که برای خرید و درمان به این دیار سفر می‌کنند.

در فصل بهار، طبیعت ایلام چنان می‌درخشد که تنوع مسافران را می‌توان از شماره‌پلاک خودروها خواند؛ هم‌وطنانی که برای نفس‌کشیدن در هوای تازه و تماشای زیبایی‌های ناب زاگرس می‌آیند و با دستانی پر از سوغات این دیار به شهرهای خود بازمی‌گردند.

اقتصاد پاک گردشگری تنها هتل‌ها و رستوران‌ها را رونق نمی‌دهد، بلکه موتور محرک تولید در شهرها و روستاهای استان است. کشاورزی که با امید فروش بیشتر می‌کارد، دامداری که با نوای نی‌لبک گله را به چرا می‌برد، راننده‌ای که مسافری را به مقصد می‌رساند، خیاطی که لباس اصیل ایلامی می‌دوزد، و بانویی که نقش درخشندهٔ دستانش در گلیم‌ها جان می‌گیرد؛ همگی از برکت گردشگری روزی می‌برند.

باشد که در تخصیص منابع، بیش از پیش هوای این بخش را داشته باشیم؛ که اگر چنین شود، این اقتصاد نوظهور ـ و این استان برخاسته در گردشگری با ریشه‌های تاریخی در میراث فرهنگی و صنایع‌دستی ـ بی‌شک هوای مردمش را بیشتر خواهد داشت و اشتغال‌آفرینی را به شکوفایی خواهد رساند.