تجربه مدیریت ضعیف در استان محروم ایلام ثابت نموده که همواره دیوار مردم کوتاه است!!
تا زمانی که جوانان تحصیلکرده و نخبه استان بازیچه نگاههای گزینشی قومی و قبیله ای، و یا جناح گزینی، هستند! و به کنج عزلت رانده شده اند، شایسته سالاری مفهوم راستین خود را از دست داده تا همچنان استان ایلام میدانگاه جولان برخی نااهلان کیسه دوز باشد که همواره این ترس را با خود یدک می کشند، که نکند صندلی ریاستشان را از دست بدهند، بنابراین بیشتر انرژیشان را صرف محکم کردن جا پای خود و ریشه دواندن در سازمان متبوعشان می‎کنند و رشد و پیشرفت همین سازمان و نیز فراهم نمودن زمینه توسعه و محرومیت زدایی از چهره فرسوده ایلام هیچ اهمیتی برای آنها نداشته و ندارد،

سالهاست که ایلام مهد پرورش برخی مدیران کوتوله و ناکارآمدی شده که چوب حراج به هر چه وجدان و مردانگی است زده اند و روی همه نااهلان را سفید کرده اند! آنها فقط به ثروت اندوزی فکر میکنند تا به گاه خارج شدن از مناصب ریاستشان چیزی از بیت المال مردم از چشمشان دور نمانده و از دستشان درنرفته باشد!

رسانه ها همواره تمایل به قلم کشیدن و اتحاد مسئولین استانی در جهت تلاش برای رسیدن به رشد و شکوفایی در تمام عرصه های مختلف توسعه را دارد، اما افسوس که با وجود این فرصت سوزی ها و آمارهای غیرواقعی، از طرف مسئولین و جهادی که صورت نگرفته به رشته تحریر آید و قلم نیز شرم از نگاشتن خیانتهای صورت گرفته در حق جوانان این دیار را دارد، نگارنده از چه بنویسد؟ از صنعت رو به افول استان قلم بزند؟ از داده سازی برخی مدیران بگوید؟ از به هدر رفتن سرمایه های انسانی ایلام داد سخن سر دهد؟ از چشم بستن بر روی منابع عظیم خدادادی و به یغما رفتن فرصتهای شغلی این دیار توسط افراد غیر متخصص و غیر بومی دم زند؟ از عدم بازرسی صحیح و بی پشتوانه بنویسد؟ چه نقطه روشنی را به تحریر بکشد وقتی هر چه هست تاریکی است و زوال؟!!!

• نویسنده : فرشته سنجیده
• منبع خبر : طلیعه زاگرس