در ماههای آخر عمر دولت کنونی، و با اوج گیری مجدد بیماری واگیر و عفونی کووید ۱۹، نوسان زیاد بازار ارز و تاثیر مستقیم آن بر کاهش تولید و صادرات کالا، قیمت تمام شده بسیاری از اجناس، دستخوش تغییرات فراوان و در مقاطعی باعث کمیاب شدن برخی کالاهای اساسی در بازار شده است. مردم به سختی گذران زندگی میکنند!! وضعیت بد اقتصاد باعث ایجاد ناامیدی شده است!

این در حالیست که اکثر مسئولین و مدیران رده بالا، میانی و پایینی کشور، از جمله مدیران کل ادارات و بخشهای دولتی در استانها، نمایندگان مجلس و سایر دولتمردان حقوق بالایی دریافت میکنند، خود و خانواده شان در رفاه کامل به سر میبرند، فرزندان برخی در بلاد غرب و آمریکا با پولهای پدران مسئولشان در پی خوشگذرانی و تجارت هستند!

فسادها در درون دولت باعث به حاشیه رفتن مشکلات مردم شده است

سهم مشارکت برخی از مسئولان سازمانها و نهادهای مختلف دولتی، در پروژه‌هایی که عمدتا عایدی مالی بالایی نیز با خود همراه دارد افزایش یافته، و جنگ قدرت برای رسیدن به صندلی ریاست و حب جاه و مقام در بین بعضی دولتمردان که در راس تصمیمات دولت بوده را بدنبال داشته، تا از این طریق فرد مسئول طرحی ناکارآمد، غیرضروری و خارج از اولویت را تنها به‌ واسطه حضور در مراجع تصمیم گیرنده پیشنهاد داده، از محل منابع مالی عمومی تأمین مالی کرده و منافع حاصل از آن را به جیب زده و به هیچ مانعی برخورد نکند!
این فسادها منجر به، به حاشیه رفتن مشکلات عدیده مردم مظلوم و تمایل به دنیاپرستی در بین برخی مسئولین شده است!!

از طرفی برخی قدرت طلبی ها، و میل به کرسی ریاست نشستن ها، منجر به نفوذ دشمن از طریق به انحراف کشاندن و به خدمت گرفتن این افراد در بعضی مناصب دولتی و خیانت آنها به مردم و کشور شده است!
با این اوصاف مسئولین کنونی کشور، چگونه می‌توانند به فکر مردم باشند؟
ملت از دولت حمایت کرد، اما دولت فعلی در این روزهای سخت، چرا در کنار مردم نمانده و عملا هیچ اقدامی برای رفاه مردم انجام نداده است؟

دولت ماههاست که با تحول منفی در اقتصاد روبرو شده، اما هیچ تدبیری در این زمینه نیندیشیده.

درحالی‌ که ماهها از آغاز تحول منفی در نرخ ارز و تبعات ویرانگر آن بر بخشهای مختلف بازار، صنعت، کشاورزی، صادرات، بورس و… میگذرد، اما تاکنون از سوی دولتمردان، تدبیری صحیح و راه گشا جهت بهبود اوضاع اندیشیده نشده. است. نه باری از انبوه مشکلات افکنده بر دوش مردم کاسته شده، و نه آرامشی در بازار متشنج ارز حکمفرما گذشته است.
با وجود آنکه کشور ۱۷ درصد منابع کانی و سوختی انرژی دنیا را در اختیار داشته، از شمال و جنوب به دریا راه دارد، اما عدم باورپذیری برخی مسئولین دولت فعلی، نسبت به وجود حجم زیادی از توانائیها، ظرفیتهای بومی و ثروتهای کلان منطقه، متاسفانه از هر فرصت سیاسی استفاده کرده بر تقویت باور غلط عدم خودکفایی و داشتن نگاه تک بُعدی، به بازگشت افزایش تحریم های آمریکا علیه کشور افزوده اند، به گونه ای که موجب دامن زدن به انبوه مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی فعلی شده اند.

در این میان، مردم و صاحب نظران بسیاری، تنها دولت را مقصر دانسته، و معتقدند که مُسکن بودن بسته های معیشتی ناچیز، در برابر بالارفتن ساعت شمار نرخ ارز، تاثیر چندانی در بهبود اوضاع اقتصادی مردم نداشته! بلکه این اتفاق، موجب بروز بحران اقتصادی و باعث نارضایتی و یاس شهروندان نسبت به وضعیت حال حاضر کشورمان شده است.

سایه شوم تورم بر زندگی مردم

تورم و رکود همزمان اقتصادی سایه شوم خود را بر زندگی مردم به‌ ویژه اقشار کم درآمد جامعه افکنده، تاثیر بسزایی در افزایش فقر و فلاکت، ضعیف شدن باورهای دینی و اخلاقی نسل جوان از خود برجای گذاشته است.

اما سخن پایانی

مگر این کشور همون کشور سرداران شهید و پرآوازه ی نیست که با دل بریدن از همه تعلقات مادی و خالص کردن نیتهای خود در راه خدمت به مردم و حفظ ارزشها، حتی از جان خود نیز گذشتند، سرداران بزرگی چون حاج قاسم سلیمانی، که حتی از حق ماموریتهای خارج از کشور که حقش بود هم چشمپوشی کرد و بابت آن همه روزهای سخت هیچ پول و موقعیتی را قبول نکرد…
یا شهید بابایی عزیز از شهدای جنگ تحمیلی که طلاهای همسرش را فروخت و به سربازان و افسران متاهل داد و گفت که مایحتاج عمومی گران شده و حقوق شما برای خرج زندگی کافی نیست…
البته همه ی شهدا ی ما به تعلقات مادی پشت پا زدند و در اینجا فقط به این دو نمونه اشاره شده است.
آری بعضیها در این سرزمین کسانی شدند مثل شهدا که برای مردم حتی از حق خود نیز گذشتند و بعضیها هم شدند این مسئولین که حب دنیا و جاه و ریاست، آنچنان آنها را شیفته خود کرده است که به چشم ارث پدریشان به بیت المال نگاه می کنند.

• نویسنده : فرشته سنجیده
• منبع خبر : طلیعه زاگرس