معمولا عصرهای روز پنجشنبه حال و هوای دیگری دارد، غمی که به یاد عزیزان از دست رفته در دل ها می نشیند و دلتنگی که انسان را فرا می گیرد..
دیروز به رسم همین پنجشنبه ها سری به اهل قبور زدیم، و البته گشتی هم در قبرستان بهشت رضا ایلام زدیم، آنچه بیش از هر چیزی توجه ما را به خود جلب کرد، سنگ قبرهای لاکچری و گرانقیمت بود که متاسفانه در حال افزایش هستند!.

قبرستان جایی است که انسان با رفتن آنجا یاد سفر آخرت می افتد، یاد توشه برداشتن و خودسازی خود می افتد که دست خالی از این دنیا نرود،
قبرستان جایی برای چشم و هم چشمی ها و سنگ قبرهای گرانقیمت نیست، آنها که رفته اند و دستشان از دنیا کوتاه شده است به خیرات معنوی ما احتیاج دارند، اگر حق کسی بر گردنشان است آن را ادا کنیم و با خیرات مادی و معنوی به نیابت از آنها کاری کنیم که اجرش در آن دنیا به آنها برسد، نه اینکه با هزینه های هنگفت قبرهای آنچنانی برایشان بسازیم، ما حتی اگر سنگ قبر عزیزانمان را با طلا درست کنیم ذره ای تاثیر در آخرت آنها نخواهد داشت، پس چه خوب است هزینه ای که برای این قبرهای لاکچری می کنیم در راه خیر برای آنها هزینه کنیم

متاسفانه سنگهای قبر گرانقیمتی در قبرستانها مشاهده می شود که چه بسا اگر آن شخص زنده بود اطرافیان این همه هزینه برای او نمی کردند و تاسف آور انواع و اقسام خوراکی های آنچنانی بدون آنکه تعارفی کنند با سلوفن هم پوشیده شده اند و بسیاری از آنها دست نخورده به خانه برمی گردند!

بیاییم رسم سنتی سر زدن به اهل قبور را با این اقدامات تاسف آور و بی تاثیر در حال رفتگان، خراب نکنیم، همان فاتحه و دعا و خیرات مادی و معنوی و سنگ قبر ساده بهترین کار برای رفتگانمان است که امیدواریم برایشان انجام دهیم چرا که آنها چشم به راه خیرات و ثواب هستند نه سنگ قبرهای گرانقیمت!

• منبع خبر : طلیعه زاگرس