به گزارش خبرنگار طلیعه زاگرس، نقد منتقدان دلسوز که نگران مردم و کشور هستند، در بسیاری از جهات کمک دهنده به دولت و پیشرفت کشور است و دولت نباید با سکوت و بدون توجه به این نقدها از کنارشان عبور کند، بلکه در عمل با تجدید نظر در اقدامات نسنجیده برخی ها فرصت طلایی خدمت به مردم را از دست ندهد.

و امروز هر چند با گذشت بیش از یکسال از عمر دولت سیزدهم اکثریت مدیران عوض شده و بحث پیش رو به عوض شدن یا نشدن مدیران اشاره ندارد بلکه به باید و نبایدهایی که برای مدیران مدعی انقلابی در جهت پیشرفت کشور و خدمت مردم ضروری هستند، اشاره دارد، باید و نبایدهایی که اگر به صورت جدی مورد توجه قرار بگیرد، تا حد زیادی اعتماد آسیب دیده مردم را ترمیم و مردم را بیش از قبل به آینده امیدوار می کند.

در دولتی که مدعی گفتمان انقلابی است نباید مدیران تنبل و خسته ومحافظه کار و ترسو که سالها از این کرسی به آن کرسی تنها تغییر جایگاه دادند و کارنامه مدیریتی شان جز چاپلوسی برای کسب کرسی ریاست چیزی ندارد همچنان با این روش صندلی تصاحب کنند!

نباید مدیرانی که سخت ترین کار آنها تسبیح به دست گرفتن است و با سلام و صلوات ها و ظاهری فریبنده همچنان می خواهند ظاهری دروغین از انقلابی بودن خود نشان دهند، سر کار بیایند یا بمانند.

نباید مدیرانی که بازی‌های جناحی برایش از رسیدگی به مشکلات مهمتر است، در بدنه‌ مدیریت دولت باشد.

نباید مدیری که در ظاهر از اسم شهدا برای سرپوش گذاشتن بر ناکارآمدی خود استفاده می کند و در عمل مغایر با رفتار شهدا عمل می کند، در دولت باشد.

نباید مدیری که سالهاست بی کفایتی او در جایگاهی به اثبات رسیده و فقط با رانت و رابطه صندلیش را حفظ کرده همچنان به خیال راحت در آن جایگاه بماند.

نباید مدیرانی بر سر کار باشند که حداقل حقوق ماهانه آنها برای مردم عادی یک چیز دست نیافتنی باشد، و هیچ درکی از مشکلات اقتصادی مردم نداشته باشند، بلکه مدیری باید در مسئولیت باشد ‌که اگر قیمت روزانه مواد غذایی بالا و پایین شد مثل اکثر مردم آن را لمس کند!

نباید چفیه و محاسن و انگشتر و تسبیح را تنها برای یک ظاهر مثلاً موجه بخواهد و در دلش هیچ اعتقادی به اینها نداشته باشد چرا که همین ریا و دورویی ضربه های مهلکی به اعتماد مردم و انقلاب خواهد زد و حتی دین را در باور برخی ها خراب می کند.

نباید افراد غیر متخصص و بی ربط را در جایی قرار دهیم که حضورشان جز فرصت سوزی چیزی برای کشور به دنبال ندارد.

نباید عده ای که توان ارتباط برقرار کردن با جوانان و شنیدن صدای آنها را ندارند به راحتی در جایگاهی قرار بگیرند و با گفتار و کردارشان باعث دور شدن جوانان از انقلاب و اسلام شوند.

نباید مدیرانی در هرم مسئولین باشند که کمترین کاری که انجام وظیفه شان بوده را با آب و تاب بزرگ کنند و با ریاکاری مخصوص خودشان مدعی کارهای بزرگ باشند!

نباید سیستم مدیریت در این دولت به گونه ای باشد که دلسوزان نظام و انقلاب بنا بر هر دلیلی کنار بکشند و میدان را برای جولان انقلابی نماها باز بگذارند.

نباید تکریم ارباب رجوع در حد یک توصیه اخلاقی پر آب وتاب باقی بماند و در عمل همچنان مردم از آمدن به ادارات و برخورد با کارکنان حس بدی داشته باشند.

نباید پیروی از ولایت و ارادت به شهید حاج قاسم سلیمانی تنها به چسباندن عکسهای آنها در اتاق مدیران باشد و در عمل هیچ نمودی از این ادعا را در رفتار مدیران نبینیم.

نباید این دولت نسبت به بازسازی انقلابی و عقلانی در مدیریت کشور که مورد تاکید مقام معظم رهبری هم بوده است، بی تفاوت باشد که اگر باشد باید تبعات آن را هم بپذیرد.

نباید این دولت به راحتی راه را برای دخالت نمایندگان در انتصابات باز می گذاشت که شاید اگر از اول جلو آن گرفته می شد، الان شاهد حضور برخی ها مدیران ضعیف و نالایق وتحمیل شده در سمت مدیریت نبودیم، نباید یک مسئول به خیال اینکه پشتش به نماینده ها گرم است، بابت از دست ندادن صندلیش ولو با عملکرد ضعیفش، هیچ نگرانی نداشته باشد.

نباید به مدیرانی اعتماد کرد که در شرایط حساسی چون اغتشاشات اخیر هیچ خبری از آنها نشود و به یک تماشاگر بی تفاوت تبدیل شدند و هیچ هزینه ایی برای دفاع از انقلاب نکردند.

نباید مدیران انقلابی ضعفهای مدیریت خودشان را پشت گوش بیاندازند و نقد دلسوزانه را با عنوان سیاه‌نمایی تعبیر کنند.

نباید مدیران با رفتارهای دور از شان و نسنجیده خود به جای جذب به سمت آرمان‌های انقلاب، دفع تاسف آوری را انجام دهند و باعث خنده دشمنان شوند.

نباید مدیران روی خود را از مردم برگردانند و با نخوت و غرور خود را برتر از مردم بدانند، هر چند در یکسال گذشته سفرهای استانی و دیدارهای بی واسطه رئیسی و هئیت دولت از نقاط مختلف نشان از کم شدن فاصله دولت و مردم دارد.

ما به عنوان رسانه انقلابی چشم خودمان را بر برخی واقعیت‌ها و مشکلات نمی بیندیم و عنوان کردن آنها در رسانه را برای دفاع از انقلاب لازم می دانیم و وظیفه خودمان را می دانیم که عنوان کنیم و بارها تکرار کنیم.

هر چند تجربه سال اول دولت رئیسی با وجود مشکلات بسیار زیاد، تجربه سختی بود، اما بی انصافی بزرگی است اگر اقدامات دولت را در زمینه های مختلف نادیده بگیریم، بلکه باید ضمن گوشزد کردن مشکلات در تلاش برای روزهای بهتری باشیم.

باید و نبایدها برای دولت انقلابی سیزدهم زیاد است و در این چند سطر نمی گنجد، فرصت‌ها با سرعت در حال عبور هستند و غفلت در انتصاب مدیرانی لایق نه تنها به کشور و مردم بلکه به گفتمان این دولت نیز ضربه خواهد زد، پس تا دیر نشده است باید کاری کرد.

این یادداشت در چند بخش نوشته شده است که بخش دوم و سوم آن در روزهای آتی درج خواهد شد …

• منبع خبر : طلیعه زاگرس؛