ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ روزی فرزند و همسر براساس فریضه دینی و شرعی خود با جنگ با دشمنان اسلام و کشور رفتند، آنها رفتند، برخی شهید و برخی اسیر و جانباز شدند، بارها از خود گذشتگی و ایثار آنها سخن رفته است هر چند باز حق مطلب در باره آنها ادا نشده است، اما چقدر مادران و همسران آنها دیده شدند؟ چقدر از مصیبتها و تنهایی که بر آنها گذشت سخن رفته است؟ چقدر از زخم زبانهایی که شنیدند و سکوت کردند سخن رفته است؟

بانوانی که در سال‌های سخت جنگ با چند بچه قد و نیم قد تنها می مانند و همسری که گاهی چندین ماه از رفتنش به جبهه می گذرد و از او خبری نمی رسد.

زنانی که در نبود همسرانشان بار سخت نگهداری و تربیت بچه ها را بر دوش گرفتند اما هیچوقت از همسرانشان گلایه ای نکردند چرا که آنها خود را در جهاد بزرگی در کنار همسرانشان می دیدند که اعتقادشان بود و پای این اعتقاد نیز ایستاده بودند.

بعید است خاطرات آخرین رفتن شهدا از ذهن همسران و مادرانشان پاک شود، بعید است بغض ها و اشکهای که پنهان از چشم بچه هایشان ریختند را فراموش کنند، بعید است که آخرین نگاه پر از حرف همسفر زندگیشان را فراموش کنند، مگر می شود بانوانی به این عظمت آن همه روزهایی که عشق و جنگ و فراق با هم در آمیخته بود را فراموش کنند؟

بانوانی که دیروز چه در نقش همسری و چه در نقش مادری در کنار رزمندگان قرار داشتند و با پذیرفتن مسئولیتهای خطیر زندگی و خانواده جلو عزیزانشان را برای رفتن به جبهه نگرفتند، عزت و افتخاری ابدی برای این سرزمین خواهند بود، افتخاری که الگویی برای تمام بانوان ایران چه در حال و چه در آینده خواهد بود.

وفاداری و عشق را باید از همسران شهدا فرا گرفت که در سخت ترین روزهایی که بر این ملت گذشت با وجود عشق و محبت عمیق بین خود و همسرانشان اما چشم خود را بر روی آن همه محبت بستند و با صبر و حجاب فاطمی ماندن در مسیر الهی و دفاع از ارزشهای اسلامی و انقلابی را برگزیدند چرا که چنین زنانی منش زینبی را انتخاب کردند و نگاهشان به رضایت و لبخند الهی است.

و یک سخن با بانوان امروز….

ما میراث دار چنین زنان بزرگی هستیم که البته بسیاری از آنها هنوز در جامعه و بین ما نفس می کشند و دلشان پر است از خاطرات روزهای حماسه، بانوانی که عشق را در ابراز چند کلمه عاطفی و فراهم شدن امکانات کامل و آنچنانی زندگی ندیدند، برای آنها عشق فراتر از این ظواهر بود، آنها در دل سختی ها و آتش و جنگ عشق را درک کردند نه در روزهای خوشی و زندگی پر زرق و برق، این بانوانند که اگر الگو شوند خانواده ها و جامعه بزرگ ایران به خوبی ساخته خواهد شد.

اینان الگوی ما هستند نه زنانی که ته خواسته هایشان یک زندگی بی دغدغه و لاکچری و انواع عمل‌های زیبایی بر روی صورت و بدن خود است، اینان الگوی ما هستند نه برخی از زنانی که نه تنها خود که دخترانشان را نیز بزک کرده و در انظار عمومی ظاهر می شوند، الگوی ما این زنان فداکار هستند که هم در جبهه خانواده و هم جبهه جهاد و ایستادگی به زیبایی درخشیدند نه کسانی که تنها هنرشان استوری کردن جزئی ترین موضوعات زندگی خصوصی و نمایش گذاشتن جشن تولد و وسایل لاکچری زندگی شان است!

البته همچون مادران و همسران شهدا در زمان فعلی هم کم نداریم، اما باید حواسمان باشد و نگذاریم که این نگاه و منش در جامعه ما کمرنگ شود.

چه بسیار مادرانی که هنوز چشمانشان به در مانده که پیکر شهیدش بیاید، چه بسیار مادرانی که از غم فراق فرزندانشان در روزهای جوانی رخت پیری بر رخسارشان نشست، چه بسیار همسران شهدایی که در تنهایی و آوارگی و نداری چندین فرزند را بزرگ کردند و هنوز پس از گذشت سالها و بزرگ شدن فرزندانشان سختی آن روزها از خاطرشان پاک نشده است.

ما به همسران و مادران شهدا بسیار مدیونیم، به تنهایی و بی کسی و دلهره ای که در دل جنگ بر آنها گذشت و به خاطر طعنه هایی که امروز بابت سهمیه و حقوق و… می شنوند و سکوت می کنند، ما به این بانوان مدیونیم به خاطر روزهایی که می توانستند مثل خیلی ها به خوشی بگذرانند و بی توجه به دین و کشور باشند اما ماندند و رضای الهی را بر هر چیزی ترجیح دادند.

خداوند روح همسران و مادران سفر کرده شهدا را شاد و آنها را در رضوان الهی همنشین عزیزانشان قرار دهد و برای مادران و همسرانی که هنوز از نعمت حضورشان برخورداریم آرزوی سلامتی و طول عمر با عزت داریم.

• نویسنده : فرشته سنجیده