ما را به خیر تو امیدی نیست شر مرسان

از قبل محرم امسال زمزمه های آمدن رئیس جمهوری به ایلام بر سر زبان ها بود و مدام از مدیران ارشد استانی و سایت های حامی دولت سیگنال هایی به گوشمان می رسید اما تاکنون این انتظار ادامه دارد.

از سوی دیگر علل مانور تبلیغاتی همین افراد برای انداختن نام رئیس جمهوری بر سر زبان ها بر کسی پوشیده نیست اما سوال اساسی این است، روحانی برای چه می آید؟
برای پروژه های نیمه کاره ای که تمام کرده است؟ برای افتتاح کارخانجات بزرگی که ایجادشان را در دستور کار داشته است؟ یا برای افتتاح بزرگراه هایی که این استان مرزی را از وضع اسف بار ترانزیت نامطلوب بین المللی کالاهای شرق و غرب نجات می دهد؟ یا اینکه شاید پروژه ای در دست کار بوده و ما اصلا از آن بی اطلاع بوده ایم.
جناب دکتر روحانی اگر برای هواخوری و سیر و سیاحت به ایلام می آیید قدمتان بر روی چشم، چون جای بسیار ارزشمند و غنی ای از بابت جاذبه های گردشگری انتخاب کرده اید و قطعا به شما و تیم همراهتان بد نخواهد گذشت و سوغات خوبی هم با خود همراه خواهید برد. اما دیدنی تر از اینها حال و روز مردم محروم استان ماست. پدر و مادرانی که امیدی به آینده فرزندانشان ندارند. فرزندان بیکار با تحصیلات عالی دانشگاهی، روستاییانی که خدمات نامناسب دولتی موجب مهاجرتشان شده است و جوانانی افسرده با فلاکت هایی که ناشی از بی تدبیری دولت تدبیر شماست.
استانی که در حساس ترین نقطه کشور در شاهراه اقتصاد حمل و نقل جهان واقع شده و یکی از مبادی تجارت خارجی کشور محسوب به جای داشتن رتبه های صدر جداول اقتصادی رتبه یک خودکشی را در کشور کسب کرده و این آمار در طول مدیریت شما و دولتتان رشد هم داشته است.
باورکن ما چیزی برای افتتاح نداریم، اگر اعتباری است از همان تهران برایمان بفرست تا این استانی که مردمش از ایستادن در مقابل دشمن بعثی در طول هشت سال دفاع مقدس خسته نشدند را بیشتر از این با وعده های تو خالی ات خسته نکنی.
رئیس جمهور بگذار به حال خودمان باشیم که ما را به خیر تو امیدی نیست.

• نویسنده : فرشته سنجیده
• منبع خبر : طلیعه زاگرس