ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ امروز در خبرها آماری مشاهده شده که متاسفانه برای استانهای غرب کشور و بخصوص ایلام تاسف آور بود، سه استان ایلام، کرمانشاه و کردستان به ترتیب در موضوع تلخ «زن کشی» در صدر جدول و بالاتر از استانهای دیگر کشور بودند.

متاسفانه این زنان یا دختران اکثراً توسط محارم خود- شوهر- پدر- برادر به قتل می رسند و همین هم جای تلخ ماجرا را بیشتر و عمیقتر می کند.

نمی توانیم از این موضوع هولناک سخن بگوییم و سرمان را مثل کبک زیر برف کنیم و از تاثیرات فرهنگی و اجتماعی در این مناطق بویژه استان ایلام به راحتی عبور کنیم.

در این قتل‌ها معمولاً موضوع اختلافات خانوادگی و… مطرح می‌شود، مواردی که متاسفانه بنابر همین خانوادگی و ناموسی بودنشان خیلی هم باز نمی‌شوند و کسی هم نمی تواند به راحتی برای افکار عمومی آنها را توضیح دهد و البته همین موضوع به دامن زدن شایعات هم کمک می‌کند.

البته ما در اینجا تنها به دلیلِ این قتل‌ها (که ممکن است اقتصادی، خانوادگی، بدبینی و… باشد) کار نداریم بلکه به این حجم از خشونت که منجر می‌شود مردی تکه ای از وجود خود را که از نظر جسمی از او ضعیفتر هم هست اینگونه به قتل برساند، هم می پردازیم.

چرا این همه خشونت؟ چرا دست به چاقو و اسلحه بردن؟ چرا هنوز نمی توانیم درنگ کنیم، صبر کنیم، چرا هنوز به جای داد و بیداد کردن نمی توانیم با آرامش جواب سوالاتمان را پیدا کنیم؟

چرا؟!

ما در موضوع صبر و تحمل و گذشت مشکل داریم، هنوز نتوانسته ایم یاد بگیریم که اولویت با گفتگو و منطق است نه داد و بیداد و خشونت!

از ضعف باورهای دینی هم در این میان نباید غافل شویم، کسی که خدا را در لحظه لحظه زندگیش حاضر و ناظر ببیند و باورها و ارزشهای دینی بویژه در موضوع صبر و گذشت در او ریشه دوانده و رشد کرده باشد، به راحتی سمت این حجم از خشونت نخواهد رفت و آن را گناهی بزرگ می داند.

ما دیگر کاری به هر چیزی که عنوان آسیب اجتماعی و تحقیق و پژوهش در این حوزه در استان را داشته باشد، نداریم چون تا حالا هیچ نتیجه ملموسی از این دستگاهها و متولیان آن ندیدیم جز هزینه های بیهوده و پژوهش‌های صحافی شده داخل قفسه ها!!

اما باید این خطر را جدی گرفت، خطر خشونت علیه زنان، علیه کسی که منبع عاطفه و محبت است، علیه کسی که مادر می‌شود و زندگی می بخشد، علیه کسی که اگر نباشد خانواده ای دوام نمی آورد…

نظام آموزشی ما که انگار فقط تعلیم است نه تربیت، در یادگیری مهارت‌های زندگی در جامعه سنتی که به شدت با موضوع تغییرات اجتماعی و فرهنگی مواجه شده است نقش ویژه ای دارد که باید به نقش خود به خوبی آگاه باشد و آن را به خوبی به دیگران انتقال دهد.

این آمار زنگ خطر نیست، قرار داشتن در دل خطر است، و هیچ کس حق ندارد به راحتی از کنار آن عبور کند، خطری است که همه را تهدید می کند، مسئول و مردم هم ندارد همه باید برای داشتن جامعه و خانواده ای سرشار از آرامش برای همه اعضای آن تلاش کنیم.

ناگفته نماند این موضوع آنچنان مهم است که باید سخن ها از آن گفت و سطرهای زیادی برای آن نوشت و ما در اینجا بنابر وظیفه ذاتی و رسالت رسانه ای خود به عنوان یک دغدغه مهم به آن اشاره و نکاتی کوتاه عنوان شده است که امیدواریم دغدغه هر کدام از مردم ما بشود و هر کدام برای خانواده ای امن و سالم تلاش کنیم.

• نویسنده : سمیه آذرمهر/ خبرنگار