مسئولان به جای آنکه در عمل، زیرساخت‌های لازم را برای فعالیت رسانه‌ها فراهم کنند، تنها به دنبال انتشار چند خبر و عکس از خود در فضای مجازی هستند تا حضورشان را به رخ بکشند.

ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ به نظر می‌رسد در استان ما، حمایت از رسانه‌ها تنها به زمان‌هایی خلاصه می‌شود که مسئولی تریبونی در دست دارد و چشمش به چند خبرنگار می‌افتد. گویی با جستجوی چند کلمه در اینترنت، دانش کافی در مورد اهمیت رسانه کسب کرده و آماده است تا با جملاتی کلیشه‌ای مانند «رسانه پیشران توسعه»، «سربازان جنگ نرم» و «نقد رسانه هدیه است»، خود را حامی رسانه نشان دهد. این اظهارات، که بیشتر شبیه تعارفات رسانه‌ای است تا حمایتی واقعی، فضایی را ایجاد می‌کند که گویی تمام دغدغه مسئولان، ارتقای جایگاه خبرنگاران است.

اما واقعیت تلخ، بسیار متفاوت است. هنگامی که به عمق ماجرا نگاه می‌کنیم، کوچک‌ترین خواسته‌های رسانه‌ها و دغدغه‌های خبرنگاران، که برای پیشبرد اهداف فرهنگی و اطلاع‌رسانی حیاتی است، نادیده گرفته می‌شود.

مسئولان به جای آنکه در عمل، زیرساخت‌های لازم را برای فعالیت رسانه‌ها فراهم کنند، تنها به دنبال انتشار چند خبر و عکس از خود در فضای مجازی هستند تا حضورشان را به رخ بکشند.

امسال، در حالی که مسئولان بارها بر ضرورت «جهاد تبیین» و اهمیت «فرهنگ اربعین» تاکید کرده و رسانه‌ها را به پای کار فرا می‌خواندند، اما در عمل، کوچک‌ترین تلاشی برای حمایت از خبرنگارانی که قرار بود این پیام‌ها را منتقل کنند، صورت نگرفت. نه اسکان در شأن آن‌ها فراهم شد و نه وسایل ایاب و ذهاب مناسبی در نظر گرفته شد. این بی‌توجهی نشان می‌دهد که برای برخی مسئولان، حضور رسانه‌ها تنها ابزاری برای تبلیغات شخصی است و دغدغه‌های واقعی آن‌ها، مانند ثبت و ضبط دقیق وقایع و دستاوردها با قلم و دوربین خبرنگار، در اولویت قرار ندارد.

اینکه بودجه‌های فرهنگی استان، که می‌توانست صرف حمایت از رسانه‌ها و تقویت زیرساخت‌های اطلاع‌رسانی شود، در کجا هزینه می‌شود، سوالی بی‌پاسخ مانده است.

مسئولان ناظر نیز به نظر می‌رسد در قبال این بی‌توجهی، سکوت کرده‌اند. این رویه، نه تنها به رسانه‌ها، بلکه به کل استان ضربه می‌زند، چرا که بدون رسانه‌های توانمند و حمایت‌شده، تبیین درست فرهنگ اربعین و سایر دستاوردهای استان، امری دشوار خواهد بود.

روز خبرنگار هم که با چند پیام تبریک اینترنتی و چند وعده عمل نشده به پایان می‌رسد. این چرخه معیوب، متأسفانه بازار رسانه را در استانی که خبرنگاران و نویسندگان توانمند بسیاری دارد، تحت‌الشعاع قرار داده است.

این تجربه تلخ باید درسی باشد تا در آینده، هنگامی که مسئولان از رسانه و اهمیت آن سخن می‌گویند، با دیدی واقع‌بینانه‌تر به ماجرا نگریسته و فریب شعارهای تکراری را نخوریم. شاید روزی برسد که حمایت از رسانه‌ها، تنها یک شعار نباشد و در عمل نیز به جایگاه واقعی خود دست یابد.

نتیجه:

در نهایت، آنچه باید گفت شکاف عمیق میان گفتار و کردار مسئولان استان ایلام در قبال رسانه‌هاست. شعارهای پرطمطراق حمایت از رسانه، در عمل به فراموشی سپرده می‌شوند و دغدغه‌های واقعی خبرنگاران، از جمله آزادی عمل، حمایت‌های مادی و معنوی، و فراهم کردن زیرساخت‌های لازم، نادیده گرفته می‌شود. این رویکرد نه تنها به رسانه‌ها آسیب می‌زند، بلکه اعتماد عمومی را نسبت به مسئولان تضعیف کرده و مانع از پیشرفت واقعی استان در عرصه‌های فرهنگی و اطلاع‌رسانی می‌شود.

تا زمانی که حمایت از رسانه‌ها در استان ایلام از سطح شعار فراتر نرفته و به اقدامات عملی و پایدار تبدیل نشود، نمی‌توان انتظار داشت که رسانه‌ها نقش مؤثر خود را در جامعه ایفا کنند و در نهایت، این بی‌توجهی، به ضرر کل جامعه تمام خواهد شد.

  • نویسنده : فرشته سنجیده