ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ طی یک ماه اخیر حوادث تلخ کارگری به خصوص در ساختمان های در حال ساخت، بار دیگر ضعف نظارت بر پروژه‌های عمرانی و نادیده‌گرفتن اصول ایمنی کار را آشکار کرد. تکرار این حوادث پرسش جدی درباره کارآمدی نظام نظارت مهندسی و دستگاه‌های مسئول ایمنی کار در استان ایلام ایجاد کرده است.

ایلام، استانی کوچک اما پررونق در عرصه ساخت‌وساز شهری، این روزها شاهد اتفاقاتی است که امنیت و کرامت کارگران ساختمانی را به چالش می‌کشد. طی روزهای اخیر، در فاصله‌ای بسیار کوتاه تاکنون چند کارگر ساختمانی بر اثر سقوط جان خود را از دست داد و چند نفر دیگری دچار مصدومیت شدید شدند؛ حوادثی که ریشه آن را باید در ضعف نظارت‌های فنی و بی‌توجهی جدی کارفرمایان و پیمانکاران به استانداردهای ایمنی جست‌وجو کرد.

نظام مهندسی ساختمان به‌عنوان نهاد متولی سلامت سازه و انضباط فنی پروژه‌ها، باید مسئولیت اجتماعی خود را در حوزه ایمنی کارگران با صراحت بپذیرد. ممکن است برگه‌های تأییدیه و گزارش‌های صوری در پرونده‌ها ثبت شوند، اما جان انسان‌ها پشت این برگه‌ها پنهان نمی‌شود.

بنابراین، نه صرف تصویب مقررات، بلکه نظارت میدانی مستمر و مؤثر بر اجرای صحیح ایمنی، شاخص واقعی عملکرد مهندسی و نظارت شهری است.

از سوی دیگر، اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی و نهادهای بازرسی باید در برابر چنین حوادثی موضعی روشن و قاطع اتخاذ کنند.

برخورد با سازندگان متخلف و الزام جدی به نصب تجهیزات ایمنی، نه لطف بلکه وظیفه قانونی است. در شرایطی که شعار «حمایت از کارگران» در همه تریبون‌ها تکرار می‌شود، واقعیت میدان کار نشان می‌دهد که حمایت عملی هنوز به مرحله اجرا نرسیده است.

این یادآوری، خطاب نه‌فقط به مهندسان ناظر و سازندگان، بلکه به همه دستگاه‌های مسئول است: جان کارگر نباید قربانی تعجیل در پایان کار یا صرفه‌جویی در هزینه تجهیزات شود. در روزگار توسعه و قانون‌گرایی، حفظ جان انسان‌ها اولین معیار پیشرفت است، نه آخرین مرحله کنترل پروژه.

حوادث اخیر کارگری به خصوص در ساخت و سازها در ایلام زنگ خطری برای نظام نظارتی استان است. انتظار عمومی این است که نظام مهندسی، شوراهای ایمنی کار و دستگاه‌های بازرسی، به‌جای صدور بیانیه، به میدان بروند و جلوی تکرار فاجعه را بگیرند. این مطالبه، نه احساسی، بلکه دفاع از شأن انسانی و اخلاقی کارگران ایلامی است.

• نویسنده : فرشته سنجیده