استان ایلام در حالی در گرداب گرانی‌های سرسام‌آور غرق شده که به نظر می‌رسد سکوت کرده است. شهروندان ایلامی هر روز با افزایش بی‌رویه قیمت‌ها روبرو هستند؛ پدیده‌ای که دیگر صرفاً یک شاخص اقتصادی نیست، بلکه به یک فاجعه انسانی بدل شده و توان خرید را از مردم سلب کرده است.

✍️ عبدل خزلی

این گرانی کمرشکن، زندگی اقشار مختلف را تحت تاثیر قرار داده است: کارگران با دستمزدهای ناچیز، بازنشستگانی که توان تامین دارو و درمان خود را ندارند، خانواده‌هایی که از خرید کالاهای اساسی مانند گوشت، برنج و تخم‌مرغ بازمانده‌اند، و دانشجویانی که با مشکلات تامین هزینه مسکن و خوراک دست و پنجه نرم می‌کنند.

نکته تلخ ماجرا، نبود هیچ‌گونه نظارت و کنترلی بر این وضعیت است. بازار ایلام هر روز با قیمت‌های جدید و غیرمنطقی بیدار می‌شود که نه قابل دفاع است و نه با هیچ اهرم قانونی مهار می‌شود. این سوال مطرح می‌شود که دستگاه‌های نظارتی و نهادهای مسئول، در کجای این ماجرا قرار دارند و چرا در برابر این گرانی افسارگسیخته سکوت کرده‌اند؟

مردم ایلام، با ناامیدی از استاندار و مسئولان استان می‌پرسند:
تا چه زمانی بازار ایلام به حال خود رها خواهد شد؟

آیا نظارت‌های میدانی مسئولان تاثیری بر سفره مردم داشته است؟ اگر نه، چرا و چه زمانی قرار است تغییری رخ دهد؟
آیا کسانی که در برابر این افزایش قیمت‌ها سکوت کرده‌اند، پاسخگو خواهند بود؟

چرا هیچ عاملی بازدارنده در برابر این گرانی‌های بی‌ضابطه وجود ندارد و متخلفان بدون ترس از مجازات به فعالیت خود ادامه می‌دهند؟

مردم خواستار اقدام عاجل مسئولان هستند. از استاندار ایلام و تمام نهادهای نظارتی خواسته شده است که بازار را رها نکرده، نظارت را از کاغذ به میدان عمل کشانده و با گرانی‌های بی‌رویه، احتکار و کم‌فروشی بدون اغماض برخورد کنند. در غیر این صورت، مردم هزینه‌ای گزاف‌تر از گرانی خواهند پرداخت و تاریخ، سکوت مسئولان در این شرایط بحرانی را نخواهد بخشید.

آیا کسی هست که ترمز این گرانی لجام‌گسیخته را بکشد، یا باید منتظر ماند تا قطار گرانی همه چیز را زیر بگیرد؟