این روزها در فضای رسانه‌ای استان ایلام، پدیده‌ای عجیب اما آشنا شکل گرفته است؛ رسانه‌ هایی که بیش از آنکه رسانه باشند، شبیه دستمال کاغذی شده اند؛ مصرفی، یک‌بار مصرف و آماده برای استفاده هر دستی که آن را بردارد.

✍طلیعه زاگرس

یک روز در صف اصولگرایان می‌ایستند و خود را مدافع ارزش‌ها معرفی می‌کنند، روز دیگر با ادبیات اصلاح‌طلبانه ژست نقد و اصلاح می‌گیرتد. یک روز در ستایش این استاندار قلم می‌زنند و فردا همان قلم را علیه او تیز می‌کنند؛ نه از سر تغییر تحلیل یا کشف حقیقت، بلکه بر اساس تغییر جهت بادهای قدرت.

رسانه اگر قرار است نقش دیدبان جامعه را داشته باشد، باید بر یک خط روشن از اصول و صداقت بایستد؛ نه اینکه هر صبح با آینه‌ای تازه از خواب بیدار شود و چهره‌ای متفاوت به خود بگیرد. این شکل از رفتار رسانه‌ای نه نشانه هوشمندی است و نه تاکتیک حرفه‌ای؛ بیشتر شبیه همان دستمال کاغذی است که هر بار مصرف می‌شود و بعد دور انداخته می‌شود.

تلخ‌تر آنجاست که همین رسانه هایی که امروز پرچم انتقاد از رسانه‌های مطالبه‌گر را بلند کرده اند؛ رسانه‌هایی که دست‌کم تکلیفشان با مخاطب روشن است و اگر نقدی می‌کنند، آیا از موضع مطالبه‌گری و دفاع از منافع عمومی است، یا دیگر مواضع ؟؟؟

واقعیت این است که مطالبه‌گری ممکن است خوشایند برخی مدیران نباشد، اما لازمه زنده بودن رسانه است. رسانه‌ای که به جای پرسشگری، هر روز رنگ عوض کند، نه تنها مطالبه‌گر نیست، بلکه آرام‌آرام اعتبار خود را نیز خرج می‌کند.

دنیا البته حساب‌ وکتاب‌های عجیبی دارد. گاهی زمان خودش بهترین داور است و خیلی چیزها را بدون دادگاه و تریبون روشن می‌کند. شاید همان روز، وقتی گردوغبار این رفت‌وآمدهای رسانه‌ای بخوابد، پاسخ یک سؤال ساده باقی بماند: واقعاً ما رسانه بودیم… یا فقط دستمالی برای مصرف روزمره قدرت

در پایان بعنوان مدیر مسئول پایگاه خبری طلیعه زاگرس از کرمی استاندار ایلام برای چندمین بار اعلام می دارم اگر رسانه ای خواسته و توقعی از شخص استاندار و معاونین دیگر مجموعه ها آن نهاد داشته شفاف سازی کنند. منتظریم

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌