از چهار معاون استاندار ایلام، به‌جز یک نفر که آن هم هر چند شب یک‌بار در تجمعات شبانه دیده می‌شود، خبری از بقیه معاونان و مدیران کل استان نیست! سؤال ساده است: این آقایان از ساعت هشت‌ونیم تا ده‌ونیم شب چه کار مهمی دارند که حتی فرصت نمی‌کنند ساعتی در جمع مردمی حاضر شوند که شبانه برای دفاع از کشور به میدان آمده‌اند؟!

✍طلیعه زاگرس
انگار سفره جمهوری اسلامی برای بعضی‌ها دیگر نمک ندارد! همان‌هایی که سال‌ها از موقعیت، امکانات، امتیازات و صندلی‌های مدیریتی این نظام بهره برده‌اند، حالا که نوبت حضور در میدان و دفاع از کشور رسیده، غیبشان زده است!

نگاهی به جمعیت حاضر در خیابان‌ها بیندازید؛ بسیاری از همین مردم که شب‌ها در میدان حضور دارند، از نظر معیشتی در شرایط مطلوبی نیستند. نه خانه‌های آن‌چنانی دارند، نه ماشین‌های شاسی‌بلند و نه امکان زندگی لاکچری در تهران و شمال کشور؛ اما با اعتقادشان پای کار ایستاده‌اند، چون دفاع از کشور را وظیفه خود می‌دانند.

در مقابل، برخی از کسانی که در همین استان به مقام و منصب رسیده‌اند و به‌واسطه مسئولیتشان از امکانات و امتیازات مختلف برخوردار شده‌اند، در این شب‌ها حتی برای یک حضور کوتاه هم پیدا نیستند!

راستی آقایان مسئول! شما که این شب‌ها نشانی از مسئول‌بودنتان نیست، چطور وقتی نوبت سفرهای لاکچری، استفاده از امکانات و برخورداری از امتیازات مدیریتی می‌رسد، عنوان و کارت مسئولیتتان همیشه همراهتان است؟! چطور آنجا مسئول جمهوری اسلامی بودن افتخار دارد و بهره‌مندی از امکاناتش حق شماست، اما وقتی پای دفاع از کشور و حضور در میدان به میان می‌آید، انگار نه انگار که مسئولیتی بر عهده دارید؟!

نه از خودشان خبری هست و نه از خانواده‌هایشان؛ اما پای تسهیلات، وام‌ها، امتیازات و امکاناتی که به‌واسطه مسئولیت در اختیارشان قرار می‌گیرد، حضورشان پررنگ است!

آقایان معاون استاندار و مدیران کل! مسئولیت فقط عنوان و میز و صندلی نیست؛ مسئولیت یعنی روزهای سخت هم کنار مردم باشید، نه اینکه در روزهای آرام از امکانات نظام بهره ببرید و در روزهای دشوار، مردم را تنها بگذارید.

اگر قرار است امنیت کشور با حضور مردم حفظ شود، اگر قرار است مردم در میدان بمانند و هزینه بدهند، پس سهم برخی مدیران از این مسئولیت چیست؟ فقط استفاده از امکانات، امتیازات و عنوان‌های مدیریتی؟!

مردم در میدان هستند؛ حالا نوبت مسئولان است که ثابت کنند فقط در روزهای برخورداری، مسئول این نظام نیستند و در روزهای سخت هم پای کار کشور و مردم می‌ایستند.

آقایان! مردم حافظه دارند؛ می‌بینند چه کسی در میدان است و چه کسی فقط از دور نظاره می‌کند. روزی که مردم درباره عملکرد مسئولان قضاوت کنند، دیگر نه میز مدیریتی به کار می‌آید و نه عنوان و منصب….

در پایان، ضمن قدردانی از مدیرانی که در روزهای حساس، پای کار بوده و در صحنه‌های مختلف در کنار مردم حضور دارند، انتظار می‌رود سایر مدیران نیز از حاشیه امن خود خارج شده و به جمع مردم بپیوندند.
البته اگر برنامه تفریحات، خوش‌گذرانی‌ها و استراحت‌هایشان به پایان رسیده و فرصت کرده‌اند نگاهی هم به شرایط جامعه داشته باشند

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌‍