اتفاقاتی که در عرصه سیاسی و اقتصادی در حال وقوع است، مسئولان کشور را بر آن داشته تا بر ضرورت حفظ و افزایش امید در جامعه سخن گفته‌ شود.

منظور از امیدواری چیست؟ چگونه می‌توان، چرا و به چه باید امیدوار بود؟ در واقع، امید وقتی معنا می‌یابد که امکان وقوع امر مورد انتظار وجود داشته باشد. وضعیت اقتصادی جامعه در شرایط مناسبی قرار ندارد و رو به بهبود هم نیست که رسانه‌ها بتوانند آمار بهبود این شاخص‌ها را برای افزایش رضایت‌مندی و خشنودی مردم منتشر کنند. با گرانی بی سابقه نرخ ارز، قیمت بسیاری از کالاها با افزایش شدید رو به رو شده است و در این شرایط انتظار بازگشت قیمت ها به روال سابق غیرممکن است، این مساله قدرت خرید بسیاری از مردم را کاهش داده است. مضاف بر اینکه بیکاری در میان جوانان مخصوصا جوانان تحصیل کرده بیداد می کند. چرا مسئولان و تصمیم گیران اقتصادی کشور غایب این صحنه هستند؟

اگر اعتراض عمومی به شرایط اقتصادی کشور را بجا می دانند، چرا پاسخگو نیستند؟ دولت بدون اتخاذ سیاست‌های راهبردی برای تغییر در حوزه اقتصاد، اجتماع و فرهنگ فاقد توانایی برای پمپاژ امید به آینده و شادی به جامعه است. تبلیغات بر مبنای شعار مدت‌ها است که قابلیت فروش خود را از دست داده است و دیگر در جامعه خریداری ندارد. این در حالی است که یکی از مهمترین دغدغه های مقام معظم رهبری تحقق سیاست های اقتصاد مقاومتی بوده و هست، اما متأسفانه عملکرد دولت و تیم اقتصادی آن به گونه ای نبوده که شاهد رونق تولیدات ملی و رشد اقتصادی کشور باشیم. دولت به جای اینکه تمام توجه خود را به سمت تولید معطوف کند به گونه ای عمل کرده که نقدینگی مردم به سمت بازار ارز، طلا و سکه برود که همین موضوع باعث رانت و فساد مالی شده است.

اینجاست که باید با قاطعیت پرسید، با این جهش سرسام آور کالاهای اساسی آقایان وزرای دولت کجا هستند؟ چرا توضیح نمی دهند چه طرحی برای اجرا دارند؟ بی اعتنائی مسئولین پولی در این روزها چه توجیهی دارد؟

مجلس کجاست؟ چرا از طرح و برنامه کمیسیون و مرکز پژوهشها خبری نیست؟ یعنی هیچ تمهیدی برای حل مشکلات کشور نداریم؟ مردم خودشان باید برای گرانی ها چاره اندیشی کنند؟ آیا صدای مستمندان و مستضعفان را نمی شنوید؟ مگر شما در میان مردم نیستید و کنار اقشار جامعه زندگی نمی کنید؟ چگونه است که در این اوضاع بد اقتصادی زندگی توده مردم تحت فشار و دشوارتر شده ولی برای برخی بهتر و شیرین تر شده است؟ چرا برای وضعیت وخیم معیشتی مردم تدابیر مناسب ندارید؟ چه کسی پاسخگوی تمام این سوالات و اعتماد مردم به وعده ها و شعارهای تحقق نیافته است؟

• منبع خبر : طلیعه زاگرس