خیلی ها به وقت ضرورت و آنجا که باید واکنشی از خود نشان دهند، بنا را بر سکوت میگذارند و خود را زیر چتر محافظه کاری پنهان میکنند.

برای این جماعت محافظه کار هم اصلا مهم نیست که در فضای پیش آمده چه کسانی و یا چه ارزشهایی ممکن است آسیب ببینند، بلکه به خیال خام خودشان فکر میکنند که اگر جانب حق را نگرفته اند، مهم نیست چون به باطل هم کمکی نکرده اند!!!

این افکار کوته بینانه و سکوت در مقابل باطل به همان اندازه ای خیانت محسوب می شود، که کسی در جبهه باطل بر علیه حق قرار گرفته باشد.

در بعضی شرایط تشخیص حق و ناحق بودن آنچنان واضح و روشن است که اگر کسی بخواهد به بهانه محافظه کاری و مصلحت، طرف حق را نگیرد، خیانت بزرگی نسبت به مردم و جامعه اش مرتکب شده است.

واقعیت این است که بود و نبود کسانی که در شرایط حساس، راه سکوت را پیش می گیرند و نسبت به حق و حقیقت برای مردم روشنگری نمیکنند، برای جامعه هیچ سودی ندارد
نمونه بارز و عینی آن را شاید در فتنه ۸۸ همه شاهد بودند، که چطور شخصیتهایی برجسته و صاحب نام در آن زمان راه سکوت در پیش گرفتند و با همین سکوت، کمک زیادی به دشمنان کشور کردند و سکوتشان مهر تاییدی بود بر ضربه هایی که به ارزشها و مسیر پیشرفت ایران زده شد.

در هر زمان و مکانی نسبت به شخصیتهای مردمی و ارزشهای اسلامی و انسانی ممکن است جفاهایی صورت بگیرد، اما مهم در صحنه بودن و در جبهه حق ماندن است، نه اینکه بنا را بر محافظه کاری بگذاریم و با سکوت خود نظاره گر بی حرمتی به ارزشها و شخصیتهای مردمی باشیم و یک حد وسط برای خود تعریف کنیم و هر وقت شرایطمان ایجاب کرد و به نفعمان بود به همان سمت و سو برویم!!

  • نویسنده : عباس خزلی
  • منبع خبر : طلیعه زاگرس