میدانم دیگر نه تنها کرونا که ماسکها هم نفسمان را گرفته اند…

میدانم تو هم مثل من دلتنگ شلوغی روزهای پایان سال و شادیهای دورهمی هستی…
میدانم منتظر بودی کرونا چند ماه بیشتر مهمان ما نباشد، اما حالا بیش از یکسال از این مهمان بد یمن می گذرد و هر کاری می کنیم دست از سرمان بر نمی دارد…

میدانم تو هم مثل من از اخبار تلخ و تکراری کرونا خسته شده ای…
میدانم تداوم این روزها برای همه ی ما سخت است…
میدانم خیلی از ما را کرونای لعنتی داغدار عزیزانمان کرد…
میدانم تو هم مثل من طناب صبرت در حال بریده شدن است…

اما میدانم که من و تو ساخته ی روزهای سخت و دردیم…
میدانم که من و تو شکوه و استواریمان را از قلاقیران زیبایمان می گیریم، و این بار این قلاقیران است، که شاهد شکوه و ایستادگی ما خواهد بود…

همشهری صبور هنوز زود است که سنگر ایستادن در مقابل کرونا را خالی کنیم …

ما مردمانی هستیم که مقاوم و صبور بودن ما در روزهای سخت زبانزد تاریخ این دیار است…

همشهری، کم نیاوریم که تاریخ، ما را ضعیف ندیده است، که طبیعت و کوههای استوار دیارمان به وجود ما در دامنشان همیشه به خود بالیده اند…

همه چیز رفتنی است، حتی کرونا…
پس کاری کنیم که با شادی و همراه با همه ی عزیزانمان از این گردنه ی سخت عبور کنیم نه با از دست دادن و جای خالی آنها…

چاره همچنان ایستادن و کم نیاوردن است…
اگر من و تو همچنان مقاوم باشیم، کرونا قطعا زودتر خواهد رفت…

• منبع خبر : طلیعه زاگرس