✍ سید حرمت‌الله موسوی مقدم

وفاداری نوعی نیکوکاری و بالاترین صفت انسان است که تحقق آن با انجام تعهدات و پایداری بر عهد و پیمان‌های فردی و اجتماعی در ساحت‌های حقیقی و حقوقی تجلی پیدا می‌کند.

واژه قشنگِ وفا، عهدنامه‌ای است که انسانها قولا و عملا نسبت به همدیگر و همه آنها نسبت به وطن خودو ارزش‌های عمومی و متعالی جامعه مؤظف به اجرای آن می‌باشند و هیچ حادثه و طوفانی هم مانع عملی شدن این قرار داد الهی و اجتماعی نمی‌شود.

وفای به هموطن زیبا است، اما وفاداری به وطن زیباتر است زیراکه تعلق خاطر انسان به وطن خود، امنیت آینده یک جامعه پویا را تأمین خواهد کرد.

خدای حکیم در قرآن کریم می‌فرمایند” اوُفو بالعهدِ اِنّ العَهدکانَ مسؤلا ” -بقول خود وفا کنید چون نسبت به آن از شما سئوال خواهدشد –

الگوی دل‌دادگی ملت ایران به و طن، شورانگیرترین محبت و مافوق همه عواطف ، علائق و احساسات در دنیا است بطوریکه صاحب نظران معتقدند که ” دین، مقدس‌ترین عقیده، امید مقدس‌ترین زندگی و مقدس‌ترین خانه برای انسان است.

شاید یکی از دلایل تشویق و تشجیع شهدای شریف ما در استقبال از مرگ در معرکه جنگ درکنار اکسیر عقیده، حب و علاقه آنان به وطن برای حفظ مملکت خود از دستبرد دشمنان بوده که جانشان را تقدیم کنند.

مفهوم مقدسی که در جنگ دوازده روزه و رمضان‌، در میدان و خیابان و میز مذاکره شاهد تکرار آن هستیم .

بر اساس ایده وطن خواهانِ وفادار، بایرترین خاک ایران عزیز ، از حاصل‌خیزترین خاک عالم با ارزش‌تر است و لذا وطن جذابتربن رؤیای هر فرد ایرانی است که باعث شده اجازه ندهند که دست سیاه دشمن حتی به یک برگ از درختان ایران برسد چون اعتقاد دارند که همه درختان سرزمین مادریشان با خون پاک شهدای عزیز آبیاری شده است.

حضرت امام علی (ع) می‌فرمایند ” وفاداری زیور خِرد و نشانه شرافت انسان است ”

مهر و ماه و عشق و آئینه هر فرد ایرانی، سلامت، صلابت و امنیت کشور پاک و پهناور خویش است و به همین مناسبت رهبر شهید انقلاب اسلامی در جنگ نا برابر رمضان تا لحظه ملکوتی شهادت با مشت گره کرده در مقابل دشمن پست‌فطرت آمریکائی صهیونی ایستاد و جان خود را در دفاع از آب و خاک و عزت و ابهت ایران سرافراز تقدیم جانان نمود.

حضور حماسی مردم تاریخ‌ساز ایران در خیابان و مدافعان در میدان و همچنین دفاع منطقی سربازان جبهه دیپلماسی در عرصه مذاکرات، شیرینی، شکوه و شرافت وطن و سرزمین را به رُخ اهل عالم کشید و نهایت وفاداری به کشور را به نمایش گذاشت.

در جنگ تاریخی و تمدنی رمضان ” سوم ” علیه ملت بزرگ ایران تنها سنگر بازدارنده و مستحکمی که تیرهای تقاص، عقده‌های آتشین و هیمنه حقارت‌بار آمریکا و اسرائیل خون‌آشام را خنثی و آنها را از دست‌یابی به هدفهای شوم و شیطانی ناکام نمود، وفای دلی به وطن و تعصب و تعلق خاطر ایرانیان عزیز به زیست بوم کهن و باستانی ایران بود.

تهاجم و تجاوز بدون تو جیح قدرت‌های سرکش عالم نشان داد که کاروانگاه حوادث زمانه جای امنی برای آرامش روح و استراحت جان آدم‌ها نیست، ما وارث و شاهد اوج بی‌تعهدی و نهایت جنون در جهان بی‌رحم امروز خودیم، ظلم و ستم مستکبران آمریکایی و صهیونیسی در جلادی جان‌های شیرین و عبور از دشت خطر و دریای خون در جبهه مقاومت ( فلسطین، لبنان، عراق، یمن، ایران و…. ) اتحاد، انسجام، وحدت و فا و پاسداری از وطن را برای همه به یک ضرورت‌ عینی و تکلیف ملی تبدیل نموده است.

خاکِ وطن میراث نامیرای بشریت و شامخ‌ترین گرایش هر فرد است که دل را سرقت و جان همه را فدای بقاء خود می‌کند.

وطن یعنی، اذان عشق، نماز رضا، شعر گذشته، حال، فردا و سهم یک ملت از خرمن دنیا.

شهیدان مظلوم در جنگهای ” اول ، دوم و سوم ” بدرستی تشخیص دادند و در مسیر منطقی تاریخ ایستادند که سرمایه هر کشوری قدرت اقتصادی، منابع طبیعی و جنگ افزار نظامی نیست، بلکه اعتماد عمومی، وفای به وطن و آراستگی اجتماعی است و لذا بعنوان یک انتخاب اخلاقی فدایی وطن شدند.

امیدواریم که هیچ فرد ایرانی تحت هیچ عنوان و با هیچ بهایی حاضر نشود که وطن مقدس و محبوب خودرا به بیگانگان بفروشد.
چنین باد.