ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ از خودکشی زیاد بحث شده است و در همین پایگاه خبری هم بارها مورد تحلیل قرار گرفته است، راهکارها و در حد توان پیشنهاداتی داده شد اما مسئله این است تا زمانی که دست انکار واقعیات را قطع نکنید شرایط همین است، بعنوان یک خبرنگار هر چقدر از این موضوع مهم و البته آسیب بزرگ سخن بگوییم باز هم کم گفته ایم، چرا که همه می دانیم این آسیب در استان ایلام همچنان جریان دارد و متاسفانه در مواردی نیز سن اقدام به خودکشی پایین آمده است و این بسیار دردناک است.

دلایل اقتصادی و معیشتی، فرهنگی، خانوادگی و روانی را که جز دلایل اصلی در خودکشی هستند بارها مورد اشاره قرار گرفته اند، اما باید کاری کرد افرادی که بنابر هر دلیلی که به فکر خودکشی هستند و به نقطه کامل ناامیدی می رسند را کمک کرد و امید را در آنها زنده نگه داشت، هیچ چیز جز امید نمی تواند فردی را در میان تلاطم های زندگی یاری دهد، کسی که با وجود هجمه گسترده مشکلات همچنان امید در درونش زنده است هیچ گاه به گزینه خودکشی فکر نخواهد کرد.

انسان در تمام مراحل زندگیش به امید زنده است، این اقدام به کارهای گسترده فرهنگی و اجتماعی و دینی در سطح جامعه نیاز دارد، باید در این زمینه ها آنچنان کار قدرتمند و تاثیرگذار برای تمامی اقشار مردم و در لایه های مختلف جامعه انجام بگیرد که نشاط جمعی و امیدواری چه در زندگی شخصی و چه اجتماعی حاکم شود.

جلسات بی نتیجه آسیب‌های اجتماعی با چند مددکار و فعال اجتماعی که هیچ خروجی مثبتی در این سالها نداشته و فقط هزینه های هنگفت تحقیقاتی بی نتیجه و غیرعلمی را تصاحب کرده اند، نمی تواند بر آمار خودکشی تاثیر مثبت بگذارد، نیروهای کاربلد اجتماعی و فرهنگی و مذهبی و رسانه ها را بیاورید و از آنها مشاوره بگیرید، دیگر راههای اشتباه گذشته با افراد اشتباه به عنوان پژوهشگر و مددکار را نروید که فرصتها را از دست داده اید بلکه باید میدانی وارد کار شد.

هنگامی می توانیم بگوییم که خودکشی را مهار کرده ایم که نتیجه آن را به طور عملی ببینیم نه اینکه انواع و اقسام پژوهش‌های قطور و بی خاصیت را ردیف کنیم و بگوییم در موضوع خودکشی کار شده است!

جامعه به سرعت راه خود را می رود روزبه روز متاسفانه میزان آسیب های اجتماعی در استان زیاد می شود و منتظر تصمیمات و جلسات نمی ماند، سبک زندگی به شدت در حال تغییر است و همین هم آسیب‌های جدی و جدید با خود به همراه خواهد آورد که اگر آماده نشویم باید منتظر عواقب خطرناکی باشیم، پس باید مسئولین بویژه مسئولین فرهنگی و اجتماعی و همچنین چهره های بانفوذ دینی به موقع در میدان جامعه ورود کنند و قبل از هر چیز نگذارند روح امید در جامعه خدشه دار شود (تلاش در جهت حل مشکلات مردم جای خود را دارد و به شدت مورد تاکید است) با برنامه های جدید و جذاب و تاثیرگذار در سطح جامعه ورود کنید، کار را به کاردان بسپارید، مشکلات را بپذیریم و برایش راه حل بگذاریم، با انکار و اما و اگر مشکلی حل نمیشود، باورهای مذهبی که در عدم گرایش به خودکشی بسیار تاثیرگذار است را با شیوه های جذاب و امروزی و حفظ چارچوب تقویت کنیم، جوانان و نوجوانان را درک کنیم، مشکلات زنان در جامعه را شناسایی و در حل آنها بکوشیم (با توجه به اینکه تعداد زیادی از افرادی که خودکشی می کنند بانوان هستند) از فرصت مراکز آموزشی و دانشگاهی غفلت نکنیم، کار برای انجام بسیار است، باید همت کرد و متخصصانه با این آسیب جدی مقابله شود.

• نویسنده : فرشته سنجیده