✍ علیرضا معراجی

این هشدار، تنها درباره‌ی یک شناخت ساده نیست؛ بلکه از زمانِ مناسب برای عمل، سخن می‌گوید؛ از لحظه‌ای که هنوز فرصتِ ایستادن هست، پیش از آنکه غبارِ حوادث، فرصتِ انتخاب را از ما برباید.

البته ملت بزرگ ایران به فرموده مقام معظم رهبری آیت الله سید مجتبی خامنه ای ملتی مبعوث شده هستند
ملتی که در هزاره سوم خداوند این لیاقت و سعادت را به آنها داده که با وجود تمام مشکلات مادی، در برابر فرعونیان زمان بایستند.

طرف سخن آنهایی هستند که تحت تاثیر امواج رسانه های دشمن در سمت اشتباه تاریخ ایستاده و حقیقت موضوع را درک نکرده اند.

آنهایی که درکی از تاریخ این سرزمین نداشته و مقایسه و تحلیلی از دیروز، امروز و فردای این مملکت ندارند.
آنهایی که هنوز پهلوی و طرفداران خارج نشین آنها را نشناخته‌اند.

ما نباید «مردگانِ تاریخ» باشیم؛ بلکه در سمتی باشیم که تاریخ از ما به نیکی یاد کند، تاریخ نه یک واقعه‌ی گذرا، که یک میدانِ مبارزه است.
در این میدان، هر انسانی با هر توانمندی، جایگاهی دارد: یکی با قدم، که در راه انسانیت و اخلاق گام بردارد، یکی با قلم که حقیقت را فریاد بزند، و دیگری با جان و مالی که خداوند به او داده که تنها در مسیر شرافت باشد.

تاریخ، شاهدِ بی‌طرفِ تمام خدمت‌ها و خیانت‌هاست.
تاریخ ریز به ریز خدمت ها و خیانت را ثبت می کند، عوام و خواص را هم نمی شناسد، هر کسی به هر نحوی نامش در تاریخ ماندگار خواهد ماند

امروز، وظیفه ما فراتر از تماشاگر بودن است. باید از کرسیِ سکوت برخاست، حق را فریاد زد و بیرق انسانیت را در میانه‌ی طوفان‌ها برافراشت.
چرا که تاریخ،از ایستادگان یاد می‌کند، نه از نشستگان، نه از خمودگان و نه از افرادی که مردگان تاریخند، حتی اگر نفس بکشند

همگان با چشمان خویش بی رحمی و شقاوت واقدامات وحشیانه و غیرانسانی دشمن را دیدیم
بدون شک نمی توان منکر این موضوع بود که اگر ایستادگی، مقاومت و شجاعت سربازان میهن و وفاداری مردمان کف خیابان نبود، الان سرنوشت ما طور دیگری بود
و این داشته ها حاصل رهنمودها، و ایستادگی مرد بی نظیر عصر ما بود، آنکه مرد خدا بود و نفسش حق بود
رهبر شهیدی که دشمنان او هم نمی توانستند از او ایراد بگیرند
دشمنانش هم از او به نیکی یاد می کنند
یکی او را لایق ریاست سازمان ملل می داند، و دیگری مسیح را در چهره ی او دیده بود و …

معاویه حرفی می‌زند که در تاریخ ماندگار است، او می گوید: افتخارم این است در زمانی نفس می‌کشم که علی در آن نفس می کشد.

دشمنان رهبر شهید ما، از اینکه مثل او نبودند و نتوانستند شبیه این شخصیت بی‌نظیر عصر حاضر باشند، در رنج‌ بودند و روزهای آینده هم با حضور دهها میلیونی مردم منطقه، رنج، اندوه و کابوسشان بیشتر خواهد شد.

و مردم می‌دانند در روزهای آینده تمام تاریخِ ایستادگی، شجاعت، دینداری و وطن دوستی را بر روی دستان و دوش خود تشییع می کنند
او که ایرانی ترین، ایرانی بود.
آری
باید برخاست