ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ امروز تیتر تامل برانگیز روزنامه جوان با عنوان”داریم تمام می شویم” در خصوص جمعیت کشور ما را بر آن داشت که در خصوص این موضوع حیاتی نکاتی را یادآور شویم.

ایران کشوری که تا همین چند وقت پیش جوانترین کشور جهان بود حالا به دنبال موانع ازدواج و فرزند آوری همین جوانان دارد به سمت یکی از پیرترین کشورهای جهان پیش می رود و نرخ رشد جمعیتش تاسف آور و رو به نزول است.
کشوری که زمانی خانواده های شلوغ و پرنشاط در خانواده های پدری جمع بودند و صدای زندگی جریان داشت حالا در آینده ای نه چندان دور سکوت و تنهایی جای خودش را به این همه شور و نشاط خواهد داد و عده ای زن و مرد سالمند در تنهایی و سکوت جایگزین پدر بزرگ و مادربزرگهای امروزی می شوند که بچه ها و نوه های زیادی اطرافشان هست.

در زمینه عدم فرزندآوری مثل همیشه خیلی ها انگشت اتهام در این خصوص را تنها به سمت مسائل اقتصادی می برند و این در حالی است که گر چه مسائل اقتصادی مهم و غیرقابل انکار است اما آنچه که در این خصوص و در برخی پدر و مادرها بر مسائل اقتصادی پیشی گرفته است مسائل فرهنگی و تغییر سبک زندگی و تغییر نگاه برخی زنان به نقش زیبای مادری است و البته القای این دیدگاه به پدر و مادرهای جوان است که عنوان می دارد یک یا دو بچه کافیست!

البته ازدواج دیرهنگام و مشکلات مهمی چون تامین مسکن برای جوانان که موضوعی مهم در تاخیر ازدواج هستند باید توسط دولت مورد توجه فوری قرار بگیرند، چرا که مسائل اقتصادی و تامین مسکن در ابتدای زندگی مشترک مسئله مهمی است که خیلی ها ازدواج را به خاطر نداشتن آن به تاخیر می اندازند.

طبق نظر کارشناسان جمعیتی، ایران تنها ۷ سال فرصت دارد که نرخ رشد جمعیتش را جبران کند و در غیر این صورت پنجره جمعیتی بسته و در سالیانی نه چندان دور ایران کشوری سالمند است که نیروی فعال و جوان آن کم و با جمعیت زیاد سالمندان که نیاز به مراقبت‌های پزشکی و خدماتی دارد و هزینه زیادی از این جهت نیز متوجه دولت خواهد بود، روبرو خواهد شد.

تک فرزندهای امروز نه تنها فردا ازلحاظ روحی و روانی به شدت احساس تنهایی خواهند کرد بلکه آنهایی که امروز خود را در دایره خانواده های بزرگتر و عناوین زیبای خاله، عمه، دایی و عمو می بینند در آینده شاهد حذف این نسبتها از زندگی خود و حتی حذف خواهر و برادرهایی که می توانستند داشته باشند، هستند.

در خصوص پدر و مادران جوانِ امروز که با نگاه داشتن یک یا دو بچه زندگی خود را پیش می برند، باید یادآور شد اولاً مرگ و میر برای همه و فارغ از پیر و جوان و کودک بوده و هست و اگر خدای ناکرده فرزندی از دست برود پدر و مادر هم بچه را از دست داده و هم فرصت فرزند آوری را، پس تا در سن جوانی و فرزند آوری هستند باید به تبعات منفی و غیرقابل جبرانی که ممکن است در آینده رخ دهد توجه کرده و در نگاه تک فرزند یا دو فرزند داشتن خود تجدید نظر کنند.

امروز هر چند در دولت شاهد اقداماتی در حوزه فرزند آوری بوده ایم اما برنامه ریزی ها و تشویق های دولت آنطور که باید و شاید در این زمینه به خوبی صورت نگرفته و حتی برخی پدر و مادرهایی که دارای فرزند شده اند از عدم وعده های دولت ناراضی بودند که دولت باید با جدیت خطر پیری جمعیت را پیگیری و به صورت عملی و سریع برنامه ها را در این خصوص اجرایی نماید.

برنامه های فرهنگی در موضوع فرزند آوری باید کارشناسانه انجام شوند، چرا که این موضوع بسیار مهمی است که اهمیتش اگر از مسئله اقتصادی بیشتر نباشد کمتر نیست و خیلی ها که حتی شرایط مالی مناسبی نیز دارند اما به خاطر وجود باورهای فرهنگی غلط در خصوص بارداری و فرزندآوری مانع از بچه دار شدن می شوند.

• نویسنده : فرشته سنجیده