ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ اما بهتر است برخی متولیان امر از اتاق های آسایش بیرون بیایند و حداقل روزها و شبها سری در خیابانهای شهر بزنند و ببیند که چطور عده ای تا پاسی از شب با زباله گردی گذران زندگی می‌کنند و هزاران برداشت در ذهن کسانی که این افراد را می بیند تداعی می شود…

آری دیدن صحنه های نابهنجار و دلخراشِ زباله گردی که بیشتر مواقع در سطح شهر مشاهده می شود دل خیلی ها را به درد می آورد.

در این میان دیدن معتادین و بعضاً کودکان کار و زنان میانسال در کنار سطل های زباله که در جست جوی چیزی برای بازیافت و فروش آن و حتی در مواردی دنبال مواد غذایی هستند و تا کمر در سطل زباله خم شده اند در شان استان نیست و چهره این شهر را خوب معرفی نمی کنند.

زباله گردی آسیبی اجتماعی است که هر چند الان در ایلام نسبت به دیگر استانها کمتر است؛ اما اگر در همین ابتدای راه فکری برایش نشود قطعاً گسترده تر خواهد شد.

این پدیده شوم چند صباحی است که بین معتادین و افراد تهیدست در شهر ایلام دیده می شود و تبدیل به یک فرصت برای کیسه دوزانی شده تا با تشکیل شبکه هایی گسترده افراد نیازمند را گردهم آورده پولی به جیب بزنند و اندک درآمدی هم کف دست زباله گردان تهیدست بگذارند.

افرادی زباله گرد مجبور به خارج كردن مواد بازیافتی همچون کارتن و اشیای پلاستیکی و فلزی از داخل سطل‌ها یا کیسه پلاستیكهای زباله سطح شهر هستند، تا شاید درآمدی ناچیز داشته باشند.

این قشر همواره در معرض ابتلای انواع بیماریهای واگیر ویروسی و عفونی و انواع انگل ها هستند که در دو سه سال گذشته بیماری مهلک کرونا نیز بر آن افزوده شده است، آنها به سان ناقل بیماری آزادانه در بین سایر افراد جامعه در حال رفت و آمد می باشند که خود تهدید جدی برای سلامت مردم می باشند.

به نظر می رسد خلاهای قانونی برخورد و جمع آوری آنها از سطح شهر، نبود نظارت و حمایت دستگاههای متولی برای اسکان و تحت پوشش قرار دادن آنها، باعث روی آوردن برخی ها به این آسیب در شهر شده است که‌ تا دیر نشده باید برایش اقدامی اساسی شود.

• نویسنده : فرشته سنجیده