برای این بانوان عشق با گذشت معنی می شود نه با حرفهای ادعایی و تامین یک زندگی سراسر مادی

ایلام؛ پایگاه خبری طلیعه زاگرس_ سخن گفتن از جانبازان همیشه و توسط هر کسی که به جز جانبازان و خانواده های آنها باشد، واقعاً سخت است، چرا که هیچ کس نمی تواند شرایط سختی که بر زندگی شخص جانباز و همسر و فرزندانش حاکم است را درک کند، در این میان جانبازان قطع نخاعی که شرایط سختی از لحاظ حرکتی دارند وضعیت خاص تری دارند.

در این متن می خواهیم از همسران جانبازان سخن بگوییم، که امروز به همت بنیاد شهید و امور ایثارگران در یک دورهمی خانوادگی گرد هم آمده بودند.

بانوانی که با آگاهی و درک شرایط جانبازان قطع نخاعی پا در یک زندگی گذاشتند که سراسرش ایثار و از خودگذشتگی می خواست، یک زندگی مشترک که مردِ زندگی شرایط طبیعی جسمی را ندارد و برای کوچکترین کاری باید حتماً از کسی کمک بگیرد.

دارو و درمان‌های گسترده و سر وقت و انجام کارهایی حتی جزیی که شب و روز نمی شناسد و یک توان و ازخودگذشتگی زیادی را می طلبد.

اما بانوانی زینبی و صبور که عشق و دوست داشتن را به زیبایی تمام معنا کردند پای این همه سختی و رنج ایستادند و زندگی مشترک را با وجود تمامی سختی هایش پیش بردند.

همسرانی که خودشان عنوان داشتند حتی مهریه آنچنانی نیز تعیین نکردند و در بیشتر موارد حتی یک شاخه گل تعیین که با اصرار دیگران ۱۴ سکه را تعیین کردند، بانوانی که حتی برای مدت کمی نیز نمی توانند همسرانشان را تنها بگذارند و حتی به منزل پدر و مادر و یا اطرافیان خود بروند، همسران فداکاری که در کنار این همه سختی و مشغله، فرزندانشان را نیز به خوبی تربیت و تحویل جامعه داده اند و ثمره این زندگی عاشقانه و فداکارانه ی آنها امروز باعث دلگرمی و نشاط زندگی شان شده است و به گفته این مادران فرزندان نیز با احترام و ادب هوای پدرانشان را دارند.

همسرانی که با آگاهی قدم در این مسیر سخت گذاشتند و با تمام وجود اعتقاد دارند که اجر واقعی و عظیم شان را خداوند خواهد داد و عنوان می دارند که با وجود تمامی سختی های زیادی که در این سال‌ها بر آنها گذشته اما از زندگی شان راضی هستند و از ازدواج با یک جانباز قطع نخاعی پشیمان نیستند، حتی با صدای بلند فریاد می زدند که همسران ما بدانند انها را عاشقانه دوست داریم واگر قرار بر یک فرصت مجدد زندگی بر ما باشد باز همین مسیر را انتخاب می کنیم.

یکی از همسران جانباز قطع نخاعی عنوان داشت: گاهاً با وجود این همه خدمت به همسرم مادرم مرا سرزنش می کند و می گوید بیشتر وقت بگذارد و ثواب بیشتری ببر! آفرین باید گفت به چنین مادرانی که چنین دخترانی تربیت کرده اند که می توانند در جامعه ما الگوی ایثار و گذشت باشند.

و در جایی این سخن بر همسر جانباز بسیار سخت آمد که گفت: گاهاً همسرم درد می کشد اما اجازه نمی دهد ما این درد را بفهمیم و این بسیار برای ما ناراحت کننده است.

آری این همسران از خودگذشته با خدا معامله کردند و ترجیح دادند بهترین سال‌های عمرشان را در کنار یک جانباز قطع نخاعی و خدمت به او بگذرانند تا نگاه خداوند را همیشه و بخصوص در عالم آخرت برای خود بخرند.

و اینجاست که عشق در عمل و نه با ادعا معنی میشود، چه بسیار مردان و زنانی که ادعای عشق نسبت به همدیگر را دارند اما با کوچکترین مسئله پیش پا افتاده حاضر به گذشت برای همدیگر نیستند و حتی کارشان به جدایی می کشد، اما همسران جانبازان با تحمل سختی هایی که یک صبر زیاد می خواهد عشق و ایثار را به زیبایی تمام تفسیر کردند.

برای این بانوان عشق با گذشت معنی می گیرد نه با حرفهای ادعایی و تامین یک زندگی سراسر مادی.

برای تمامی همسران جانبازان که گذشت و ایثار آنها چیزی از گذشت همسران جانبازشان کم ندارد و چه بسا از آن هم بالاتر باشد آرزوی سلامتی و سربلندی داریم.

  • نویسنده : فرشته سنجیده