ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ ماهی قرمز چند سالی است که جایگاهی برای خود در سفره‌ هفت سین ایرانیان باز کرده است، حرف و حدیث از بودن یا نبودن این موجودات کوچک بر این سفره باستانی زیاد است اما مساله مهم نحوه رها کردن این آبزی است که اگر وارد طبیعت شود به گونه‌ای مهاجم تبدیل می‌شود از این رو تعیین مکان مناسب برای این کار از سوی نهادهای متولی الزامی است.

یک فعال محیط زیست می گوید: میان دوستداران حقوق حیوانات دو بحث مطرح است. جمعی از آنان اعتقاد جدی دارند که جای ماهی قرمز در سر سفره هفت سین نیست، این موجودات کوچک در اسارت متولد می شوند، در طول زندگی در ظرف های شیشه ای اسیر هستند و در نهایت با عمری کوتاه می میرند که مرگشان خیلی غم انگیز است.

این فعال محیط‌زیست ادامه داد: عده دیگری اعتقاد دارند نگهداری ماهی قرمز و بعضی از حیوانات خانگی در منزل می تواند باعث دوستی و الفت میان کودکان و حیوانات شود و از این طریق می توان به کودکان یاد داد که حقوق حیوانات را بشناسند و دوستدار حیات وحش باشند.

این فعال محیط زیست در ادامه به جنبه بهداشتی نگهداری ماهی قرمز اشاره کرد و گفت: ممکن است هنگام تکثیر و پرورش ماهی های قرمز از آبهای آلوده و غیربهداشتی استفاده شود که عامل انتقال بیماری های ویروسی، انگلی و یا باکتریایی باشند و یا هنگامی که زمان پرورش ماهی ها کامل شد و باید برای فروش جابجا شوند در هنگام حمل و نقل به بدن ماهی ها ضربه زده شود که موجب مجروح شدن این موجودات شود که در این زمان دست زدن به آنها می تواند خطرناک باشد.

مساله مهم دیگر نحوه رها کردن ماهی قرمز در طبیعت است، بارها تاکید شده که در پایان روزهای نوروز ماهی های قرمز را در رودخانه ها و طبیعت رها نکنید چون با وارد شدن به طبیعت به گونه مهاجم تبدیل می شوند و در این شرایط عرصه را برای گونه های بومی تنگ می کنند بنابراین بهتر است سازمان های متولی مکانی را برای رهاسازی ماهی های قرمز در نظر بگیرند تا محیط زیست کم جان ما بیشتر از این آسیب نبیند.

• نویسنده : فرشته سنجیده