ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ اگر کسی به معنای واقعی به مسئولیت به دید یک امانت و وظیفه سنگین بر شانه های خودش نگاه کند، تا حدود زیادی می توان گفت که در انجام امورات مربوطه به خوبی عمل خواهد کرد.

بطوریکه «امانت و امانتداری در اندیشه امیرالمؤمنین علی (ع) اساس دین و مایه رستگاری است. خیانت در امانت نیز، از بدترین خیانت ها و موجب رسوایی در دنیا و آخرت است».

وقتی کسی به سمتی منصوب می‌شود طبیعی است که خوشحالی برای آن فرد و همراهانش هم به دنبال دارد، اما خوشحالی واقعی زمانی است که مردم از عملکرد آن مسئول رضایت داشته باشند. فرصت مدیریت و این چهار سالی که البته یکسال آن هم گذشته است به سرعت باد و برق خواهد گذشت، فرصتی که اگر یک روز آن بدون اقدامی مفید در راه خدمت به مردم بگذرد، مدیر و مسئول باید پاسخگوی وجدان خود و مردم در پیشگاه الهی باشند.

وقتی باید خوشحالی کرد که کاری ماندگار در این استان از یک مسئولی برای مردم به یادگاری بماند، وقتی باید خوشحالی کرد که در برخورد با مردم ولو اگر مشکلشان برطرف نشده باشد، با روی خوش و احترام واقعی برخورد کرد، خوشحالی واقعی زمانی است که منافع مردم و استان فدای بازی سیاسی و حزبی و منفعت شخصی یک مدیر نشود، خوشحالی واقعی زمانی است که به متخصصین و افراد توانمند در یک مجموعه مدیریتی بها داده شود و به آنها تنها به خاطر وابستگی به یک جناح خاص سمت داده نشود، خوشحالی زمانی برای یک مدیر معنی پیدا می کند که در خدمت به مردم شب و روز نشناسد و در عرصه خدمت به مردم مجاهدت کند و به فکر این هم نباشد که جلو دوربین دیده می‌شود یا خیر بلکه برای رضای خدا و خدمت به مردم گام بردارد.

خوشحالی واقعی زمانی است که نام یک مسئول بدون هیاهو و جنجال رسانه ای در اذهان مردم به پاکی و سادگی و صداقت به یادگار بماند.

ضمن آرزوی موفقیت برای عزیزان منصوب شده امید است که در پایان دوره مسئولیتشان این خوشحالی های واقعی را به زیبایی لمس کنند و خدمت‌گزارانی به معنای واقعی به مردم باشند.