به گزارش طلیعه زاگرس از ایلام؛ اعتیاد بی رحم است و نه تنها شخص معتاد که بی گناهان زیادی از خانواده و جامعه را قربانی می‌کند.

معتادین متجاهر یک آسیبی هستند که اگر نسبت به آن بی‌تفاوت بود به صورت تدریجی آسیبهای دیگری را نیز به همراه خود خواهد داشت، آسیبهایی که نه تنها سلامت جسمی افراد که سلامت روانی جامعه و خانواده ها را به شدت تحت تاثیر قرار خواهد داد.

این معتادین بیشتر در پارکها مشاهده میشوند، فضایی سبز که افراد اوقات فراغت خود و خانواده هایشان را برای ساعاتی آنجا می گذرانند، دیدن تصاویر این معتادین با ظاهر نابهنجار و حتی وسایل تزریقی تبعات نامناسبی دارد که نباید به دیدن آنها عادت کنیم.

شاید در نگاه اول بگوییم ۱۱۲ نفر زیاد نیست، اما نباید فراموش کنیم این آمار در شهر کوچک ایلام است که شرایط اجتماعی خاص خود را دارد که شاید روزی فشار اجتماعی برای یک سیگار کشیدن آنچنان قوی بود که کمتر کسی در ملاء عام سیگار می‌کشید، جای تامل دارد، امروز شاهد معتادین متجاهر در سطح شهر و بویژه بوستان ها و فضای سبز هستیم و به راحتی و بدون هیچ فشار اجتماعی بساط خود را پهن کرده اند، از طرفی طبق اعلام آمار انتظامی استان این آمار رو به افزایش است که یک هشدار برای همه ماست.

۱۱ کیلوگرم موادمخدر می‌تواند به راحتی صدها نفر را به طور مستقیم و صدها نفر دیگر و صدها خانواده را به طور غیرمستقیم درگیر مشکلات و اتفاقات ناگوار کند و تبعاتش گریبان یک جامعه و شهر را بگیرد، کافیست یک نفر برای اولین بار و به به صورت تفننی مصرف کند، دیگر یک نفر نیست بلکه زندگی نفرات دیگری را (نه فقط از نظر مصرف) تحت تاثیر این رفتار نابهنجار خود قرار می دهد.

اما نکته مهم این است که بارها این افراد توسط نیروی انتظامی جمع آوری اما دوباره و بعد از مدت کوتاهی دوباره در سطح شهر روئیت می‌شوند و امورات خود را می گذرانند!!!

نیروی انتظامی که فقط وظیفه جمع آوری آنها را دارد و آنها را تحویل مراجع ذی‌ربط برای نگهداری می دهد که متاسفانه متولیان امر کوتاهی و دوباره این افراد به سطح شهر بازگشته و رفتار نابهنجار خود را ادامه می دهند، که سوال اینجاست چرا؟ چرا دوباره برمیگردند؟ اگر واقعاً متولی نگهداری این افراد وجود ندارد و یا در انجام وظیفه قانونی خود کوتاهی میکنند،؟ نتیجه راه اندازی مرکز ماده ۱۶ چی شد ؟ مگر نه اینکه این کمپ از ضروریات تشخیص داده شد؟

نباید این موضوع را فراموش کنیم که مسئله اعتیاد بویژه با به میدان آمدن مواد مخدر جدید و بسیار خطرناک، مسئله ای نیست که با چند توصیه و تقسیم کار قانونی بین نهادهای مختلف بتوان آن را حل و فصل کرد، این موضوع بسیار گسترده و تبعات زیاد اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی را دارد که آموزش و آگاهی دادن در تمامی ابعاد آن می تواند تاثیرات چشمگیری را داشته باشد.

و فراموش نکنیم که این آسیب خانمانسوز یک خطر در کمین برای همه ما و فرزندانمان است که در این جامعه زندگی میکنیم، هستند کسانی که نه از سر مشکلات که از سر تفریح و سرگرمی خود را به این جهنم وارد کردند و نه تنها خود که یک زندگی و یک خانواده از هم پاشیده شد.

این هشدارها را جدی بگیریم و متولیان فرهنگی و اجتماعی و آموزشی در جهت آگاهی دادن بویژه به جوانان برای در امان ماندن از این آسیب تلاش‌های خود را مضاعف و به صورت تاثیرگذاری ارائه دهند.

• نویسنده : فرشته سنجیده