ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ استان ایلام با جمعیتی کم و منابع بالقوه و بسیار، آنچنان که در شأن مردمانش هست، مسیر پیشرفت و دریافت امکانات گسترده را نرفته است و متاسفانه همچنان نبود امکانات در بسیاری از نقاط این استان به شدت لمس میشود.
هرچند کارهای زیادی در استان ایلام توسط دولتهای مختلف انجام شده است اما واقعیت این است که مسئولین استان ایلام در حد و اندازه و شان مردم ایلام ظاهر نشده اند و آنچنان که باید و شاید در عرصه ملی برای ایلام آورده ای همچون استانهای دیگر به همراه نداشته اند.
مسئولین استان ایلام باید درک کنند که آسفالت چند کوچه و خیابان، افتتاح های چند باره و نمایشی، سخنرانی های بدون عمل، بازدیدهای از قبل هماهنگی شده، وعده های توخالی برای ایجاد اشتغال و رونق تولید و… مردم را نه تنها خوشحال نمی کند بلکه از این پیگیریهای پیش پا افتاده و وعده های توخالی خسته شده اند، این اقدامات تنها در جهت پر کردن رزومه اداری و سابقه ای افراد است و در میدان عمل تغییر چندانی در حل مشکلات مردم استان ایلام ندارد.
چرا فرزندان ما در این استان از سنین پایین انگار حال و حوصله و سعه صدر در هیج کاری را ندارند و کم تحمل و زودرنج هستند؟ چرا باید در اوج بهترین سالهای زندگی ناامیدی از آینده ای روشن دل نگرانی آنها باشد؟ چرا در سالهای جوانی که باید تلاش و پشتکار و خلاقیت خود را بروز دهند، به ناچار با رانت و حق خوری و لابی گری صاحبان قدرت در این استان کنار زده میشوند و سفارش شده گان بی خاصیت اما پرادعا جای آنها را می گیرند؟
چرا باید خانواده های ما چند جوان بیکار داشته باشند اما مسئولین استانی اجازه ندهند فرزند خودشان یک روز هم طعم بیکاری و بی پولی بکشند؟
چرا باید تولید کننده ایلامی روح و روان خود را با جنگ و دعوا درگیر کند تا شاید تولیدیش تعطیل نشود و نان چند خانواده و کارگر ایلامی قطع نشود؟
چرا مسئول ایلامی نسبت به رفت و آمدهای پرهزینه و حتی پرخطر ایلامی ها به استانهای دیگر کشور برای درمان بیماران بیتفاوت است و طوری این مسئله بی اهمیت تلقی میشود که به یک مسئله عادی در استان تبدیل شده است؟
چرا آسیبهای اجتماعی ایلام همچنان بر روی چند کاغذ مانده و هزینه های سنگینی که به نام پژوهش به جیب چند به اصطلاح پژوهشگر می رود هیچ دستاوردی برای استان به همراه ندارد؟!
چه کسی قرار است جواب این چراها را بدهد؟ اصلاً جوابی قانع کننده برای این سوالات وجود دارد؟
این مسئولیتها یک امانت سنگین است که در چشم بهم زدنی به دیگری سپرده خواهد شد و هر مسئولی باید در پیشگاه الهی و مردم پاسخگوی عملکرد خود باشد.
این استان زخم های عمیق زیادی دارد، وعده و وعید دیگر برای مردم یک شوخی تلخ است، استان ایلام در نرخ تورم جزو استانهای برتر کشور است.
تولید در این استان رونق مورد انتظار را ندارد، استان ایلام استانی نیست که درآمدزایی و اشتغالزایی در آن بالا باشد و محدوده انتخاب شغل در آن بسیار محدود و سخت است و به تبع آن درآمدزایی بسیار سخت را به دنبال دارد.
مسئول ایلامی، ایلام را با تمام این مشکلات و واقعیات ببیند و برای آن همچون یک مسئول کاربلد مثل استانهای دیگر آورده بیاورد.
مسئولین ایلام، مردم ایلام را با وجود بزرگی و صبوری اما خسته از این همه مشکل ببینند و برایشان به صورت جهادی کار کنند و نتیجه آن را در عمل به مردم تحویل دهد.
مسئولِ ایلامی، اولویت را به مردم و حل مشکلات آنها بدهد، برای این مردم در نشستهای ملی و کشوری فریادش بلند باشد و تمام تلاشش را بکار گیرد تا دستان خالی نصیب مردمانش نشود.
متاسفانه امروز باز شاهد افتتاح نمایشی پروژه NGL 3100 در جنوب استان ایلام بودیم برخی گزارشها و اظهارات نشان میدهند که پروژه هنوز به مرحله بهرهبرداری کامل نرسیده و بخشهایی از آن در حال تکمیل است حتی رئیسجمهور در مراسم افتتاح تأکید کرد که اعلام پایان پروژه در سال ۱۴۰۷ بسیار دیر است و خواستار تسریع در اجرای آن شد.
ناقص بودن پروژه و افتتاح آن نکته ای قابل تأمل است و باید مورد سوال قرار بگیرد بهویژه استاندار ایلام اخیرا قول داده بود که پروژههای نیمهتمام یا فاقد اعتبار مصوب کلنگزنی نشوند. پس اینجا به وعده اش عمل نکرد در حالیکه رضایتمندی افکار عمومی همواره لق لقه زبان ایشان بوده است.
به امید روزی که ایلام و ایلامی در جایگاه شایسته خود قرار بگیرند و مشکلات این استان تا حدود بسیار زیادی در جهت رفاه حال مردم حل شوند.
- نویسنده : فرشته سنجیده
Sunday, 9 August , 2026