ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ ورزش ایلام، آینه‌ عدالت نسلی و فرصت برابر است اما این روزها زیر سایه‌ سهم‌خواهی‌های سیاسی و بازی‌های قومی، نفسش بریده شده و آرامش آن بر باد رفته است.

ماجرا این است که نماینده‌ای محترم، فراتر از مرز مسئولیت خود، عملاً پا در میدان مدیریت اجرایی ورزش گذاشته است؛ می‌خواهد تعیین کند چه کسی مدیر شود.نماینده‌ای که پا را از وظیفه قانون‌گذاری فراتر گذاشته و عملاً در انتصابات ورزش دخالت می‌کند، تعیین تکلیف مدیران را حق خود می‌داند! وبرنامه ها در این مسیر دارد که از دید رسانه ها پنهان نیست!

این دخالت‌ها اگرچه در ظاهر با توجیه «حمایت از جوانان» پوشانده می‌شود، در باطن مصداق آشکار قوم‌گرایی و تضعیف ساختار قانونی اداره‌ ورزش است.

ورزش باید میدان رقابت استعدادها باشد، نه صحنه‌تسویه حساب قومی و قبیله‌ای، امروز جوان ایلامی، نه از طایفه می‌پرسد و نه از سهمیه؛ او زمین، سالن و حامی می‌خواهد. اما آنچه می‌بیند، نزاع بر سر «صندلی‌ها»ست، نه دغدغه برای «مدال‌ها».

استاندار باید داور این میدان باشد نه تماشاگر خاموش. سکوت او دیگر مصلحت نیست. سکوت ایشان در عمل به تقویت فضای التهاب‌آور و بی‌ثباتی در انتصابات منجر شده است.

ورزش و جوانان ایلام نه ملک شخصی جناح‌هاست و نه میدان تجربه‌اندوزی سیاسی، ورزش استان نیازمند آرامش مدیریتی، تصمیم‌گیری بر مبنای تخصص و پایان دادن به عرف خطرناک «سهم‌خواهی قومی و قبیله» است..

در این بازی خطرناک،هم دخالت خطاست و هم سکوت شریک جرم؛ قربانی نهایی، همان جوان ایلامی است که امیدش را به زمین ورزش سپرده بود.