ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ در بحبوحه اعلام رسمی هدف‌گذاری برای کاهش ۵۰ درصدی معتادان متجاهر در برنامه هفتم توسعه توسط معاون استاندار ایلام، گزارش‌ها حاکی از آن است که زیرساخت حیاتی و محوری این برنامه، یعنی مرکز ساماندهی معتادان متجاهر ماده (۱۶)، سال‌هاست که صرفاً در حد افتتاح‌های نمایشی باقی مانده و عملاً در چرخه خدمات‌رسانی قرار نگرفته است.

انتقادات جدی نسبت به استراتژی مقابله با اعتیاد در استان ایلام مطرح است؛ جایی که تلاش‌های نیروی انتظامی برای جمع‌آوری معتادان متجاهر، به دلیل نبود زیرساخت‌های درمانی پایدار، عملاً در یک چرخه معیوب رهاسازی گرفتار شده است.

معاون سیاسی ـ امنیتی استاندار ایلام امروز در نشستی، در حالی بر کاهش ۵۰ درصدی معتادان متجاهر تأکید کرده اما تحلیل‌های میدانی نشان می‌دهد که تا زمانی که مشکل اصلی، یعنی عدم فعال‌سازی کامل مراکز ماده (۱۶)، حل نشود، نیروی انتظامی (که عملیات جمع‌آوری را انجام می‌دهد) به جای درمان، به نیروی «حمل و نقل» تبدیل شده است.

عدم ارائه آمار پایه و شفاف از تعداد معتادان متجاهر در استان از دیگر معضلات این حوزه است. بدون دانستن نقطه شروع دقیق، هدف ۵۰ درصدی فاقد مبنای سنجش است.

وقتی اعتیاد در جامعه ریشه‌دار است و اعتبارات حوزه آسیب‌های اجتماعی سال‌به‌سال کاهش می‌یابد، سخن گفتن از کاهش ۵۰ درصدی معتادان متجاهر در چند سال، بدون برنامه‌ی اجرایی، به شعاری تکراری بدل شده است. آری، استان ایلام نیازمند برنامه عملیاتی، گزارش دوره‌ای و پاسخ‌گویی عمومی است، نه تکرار کلیات در جلسات.

وقتی مبنای عددی مشخص نیست، بیان درصد کاهش مفهومی ندارد. کاهش ۵۰ درصد از چه تعداد؟ براساس آمار چه سالی؟

واقعیت این است که وعده‌ی کاهش۵۰ درصدی معتادان متجاهر در پایان برنامه‌ هفتم توسعه، بدون ذکر نقشه‌عمل، بودجه، زیرساخت، آمار پایه و شاخص سنجش، عملاً یک وعده‌ی تبلیغاتی است نه برنامه‌ی اجرایی.