مردم دیگر قدرت خرید ندارند اما دولت به فکر نجات سیاسی خود با حواس‌پرتی جامعه به سمت موضوعات فرهنگی و اجتماعی است!

ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ تورم روز به روز در حال اوج گرفتن است، قیمت سکه و ارز و طلا به طرز وحشتناکی بالا رفته است، قیمت میوه، برنج، حبوبات، لبنیات، گوشت و مرغ و ماهی و… را که همه با اظهار تأسف در جریانش هستیم، چرا که این روزها بیشتر قیمت می‌گیریم و خریدهایمان حداقلی شده است.

اما در میان اینهمه تورم و وضعیت سخت معیشت، واقعاً جای سؤال است که دولت کجاست؟! این روزها واقعاً این موضوع حس می‌شود که دولت همه چیز را رها کرده و به معنای واقعی ناتوان از اداره کشور و کنترل تورم است.

رییس‌جمهور که در رأس دولت است در همه سخنرانی‌هایش با افتخار فقط از ناتوان بودن و نتوانستن سخن می‌گوید، دریغ از یک سخنرانی امیدآفرین که این خود نشان‌دهنده ناتوانی وی و کابینه‌اش در اداره امور کشور و کنترل قیمت‌هاست.

جای تعجب است که در کشورمان کمبود هیچ کالا و اجناسی هم نیست اما قیمت‌های همین کالاها در نتیجه نبود سیاست درست دولت و تصمیمات غلط اقتصادی برای رسیدن به دست مردم اوج گرفته است.

دولت عادت کرده است و البته در برخی جاها هم تعمداً می‌خواهد همه چیز را پای تحریم بیندازد، وگرنه اینهمه لبنیات با کیفیت تولید داخل داریم، اینهمه مرکبات و سبزیجات داخل داریم، اینهمه برنج و دام و… داریم، چرا باید یک مدیریت اصولی نداشته باشیم که بر این بازار مدیریت کند؟!

دولت کاملاً آگاهانه این روزها فضای فرهنگی و اجتماعی را رها کرده و حتی در برخی موارد خودش نیز فضا را برای برخی رفتارها هموار می‌کند تا حواس مردم را از رنج اقتصادی پرت کند و آنها را در حوزه فرهنگی و اجتماعی سرگرم کند.

مردم دیگر قدرت خرید ندارند اما دولت به فکر جان دادن به جریان سیاسی خود با حواس‌پرتی به سمت موضوعات فرهنگی و اجتماعی است، و با بی‌کفایتی و ضعف عیان شده مدیریتی فقط دارد عنوان دولت چهاردهم را به یدک می‌کشد!

کار این دولت انگار این است که مشکلات را شماره و آمار آن را برای مردم بازگو کند بدون هیچ کارشناس و راه‌حلی!

اکثریت حامیان دولت پزشکیان خصوصا رسانه‌ های منصف و سیاسیون این طیف این روزها بشدت نسبت به مسئله گرانی و وضعیت معیشتی مردم به تنگ آمده‌اند.

این جریان‌ها اکنون خواستار اصلاح وضعیت موجود اقتصادی هستند و بر ضرورت تغییر سیاست‌های ناکارآمد تأکید دارند.

در آستانه شب یلدا هستیم، با این وضعیت چند درصد مردم می‌توانند یک سفره جمع‌وجور در حد متوسط را پهن کنند؟ چقدر پدرانی هستند که دوست ندارند این شب و یا هر مناسبت دیگری برسد چرا که جز شرمندگی چیزی ندارند که به خانه ببرند.

  • نویسنده : فرشته سنجیده