ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ بر کسی پوشیده نیست که دولت ها براساس علم به وضع موجود و با علم به وقوع هر حادثه ای در آینده سکاندار امور مملکتی می گردند و این یعنی برخورداری از بالاترین سطح آمادگی، داشتن برنامه های ثابت و متغیر براساس شرایط مختلف و با به حداقل رساندن مشکلات.

اما امروز آنچه که عملاً می بینیم این است که یک دولت منفعل و بدون هیچ برنامه عملاً تسلیم شرایط شده و رفتار و گفتار ریاست محترم جمهوری در انظار عمومی و از تریبون های مختلف مکید آن است از جمله تاکید هر روزه بر اینکه “نداریم و نمی توانیم” و…

امروز تغییر قیمت روزانه و درست تر اینکه تغییر ساعتی و لحظه ای دلار و متاسفانه دلاریزه شدن امورات زندگی، تغییر و رشد سریع قیمت ها بویژه در مایحتاج عمومی، مسکن و… شرایط سختی را بر عموم مردم بویژه بر اقشار متوسط و متوسط به پایین شامل کارگران، کارمندان و بازنشستگان و همچنین آب رفتن سرمایه کسبه و بازاریان و… شده است.

بدون تردید کسی با دولت مستقر و منتخب و شخص رئیس جمهور عداوت و کینه ای ندارد مگر آنکه بر علیه نظام عداوت داشته باشد که آنهم دشمن است، اما حقیقت این است که دولت دچار درماندگی شده و برای وضعیت امروز کشور برنامه ای ندارد. امروز مهمترین مشکل کشور”اقتصاد” است و اقتصاد هم مشتمل بر “ارزش پول ملی، معیشت مردم و دسترسی به خدمات و کالا برای عموم بصورت مقرون به صرفه بودن و جلوگیری از رشد روزانه قیمت هاست” که در حال حاضر دچار رها شدگی گشته و ظاهراً هم دولت یا در قد و قواره حل این مشکلات نیست یا اراده و نظارت‌های وجود نداشته باعث این وضعیت شده است.

دلار بیش از ۱۴۰ تومانی، سکه بیش از ۱۶۰ میلیون تومانی و طلای حدود ۱۶ میلیون تومانی در کنار نبود نظارت بر بازار اجناس خوراکی، خطرناک تر از تجهیزات نظامی دشمن است و باید در این میدان با قدرت و انگیزه و قطع دست رانت خواران و مفسدان گردن کلفت اقتصادی، اقدام کرد.

تکلیف و وظیفه قانونی دولتمردان حل مشکلات موجود و یا به حداقل رساندن آنها، جلوگیری از افزایش قیمت ها، ممانعت از کاهش ارزش پول کشور ملی، تقویت قدرت خرید مردم، حفظ آرامش و تامین امنیت روانی مردم و… است و بدون تعارف باید گفت: اگر اقدام عاجل صورت نگیرد و افسار این گرانی ها کشیده نشود، کشور را آبستن حوادث می کند و فضا را برای ناامنی و برنامه های بعدی دشمن هموارتر می‌کند.

بر همه روشن است که دشمن منتظر وقوع نارضایتی ها برای ایجاد آشوب و اغتشاش است تا ضربات مورد نظر خود را وارد کند و در این میان هیچ چیز و هیچ کس از جمله مردم ایران کمترین اهمیتی برایش ندارد جز رسیدن به اهداف خود.

مملکت داری آداب خاص خود دارد، مملکت داری را باید بلد بود، سیاست را باید بلد بود، مردم داری با شعار و من همینم که هستم به سرانجام نمی رسد، مملکت داری برنامه می خواهد، توانایی می خواهد، عزت آفرینی برای کشور میخواهد و…

روی این موضوعات تمرکز کنید و اولویت را به معیشت مردم بدهید و هر کس کوچکترین مانعی ایجاد کرد او را کنار بزنید.
آنچه که مهم است حفظ آرامش کشور و مردم است و هیچ کس نباید در این مسیر ایجاد مانع و مشکل کند.

• نویسنده : فرشته سنجیده