ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ همین الان بیشترین رسانه هایی که اتفاقات ایلام را به طور گسترده پوشش دادند گروههای تجزیه طلب بودند که با ایجاد هیجان کاذب برای نوجوانان و جوانان استان و تحریک قومیتی آنها درصدد هستند که این خشونتها ادامه داشته باشد و کشته شدن چه مردم و چه نظامی هم برای آنها فرقی ندارد، بدون شک دوست دارند از این اتفاقات بیفتد تا با آن موج سواری کنند.
مردم عزیز بر مطالبه خود برای بهبود اوضاع معیشتی بایستید، اما نگذارید فضای متشنج و غبارآلود بر این اعتراض به حق سایه بیفکند که خدای ناکرده شاهد اتفاقات ناگوار دیگر باشیم.
تنها کسی که از خونریزی در خیابانهای شهرمان لذت میبرد دشمنان هستند، ما استانی کوچک با بافت قومیتی و طایفه ای هستیم و زنجیره فامیلی ما بهم وصل است، نیروهای نظامی و کارمند و همه و همه فامیل همدیگر هستیم، اعتراض داشته باشیم اما در برابر هم قرار نگیریم.
هیچ مطالبهای در سایه ناامنی به نتیجه نرسیده.
هیچ سفرهای با آشوب پُر نشده.
و هیچ حقی با تخریب، ماندگار نشده است.
آتش زدن بانک، چه دردی از معترض واقعی دوا میکند؟
حمله به فروشگاهی که کیسههای برنجش پاره میشود، آن هم وقتی اعتراض از گرانی و کمبود همان برنج آغاز شده، چه معنایی دارد؟
برنجی که باید بر سر سفرهای خالی بنشیند، نه روی زمین ریخته شود و لگدمال.
سوزاندن خودروی پلیس، تخریب اموال عمومی، شکستن شیشهها و شعلهور کردن خشم، کجای این رفتار با منطق، مطالبهگری و حقخواهی همخوانی دارد؟
اعتراض، فریاد برای اصلاح است؛ نه ابزاری برای ویرانی.
نه بهانهای برای زدن همان زیرساختهایی که مردم هر روز از آن استفاده میکنند.
وقتی بانکی میسوزد، هزینهاش از جیب چه کسی میرود؟
وقتی فروشگاهی غارت میشود، اولین قربانیاش چه کسی است؟
جز همان مردم محله، جز همان معترض؟
واقعیت تلخ این است: خشونت، مطالبه را بیصدا میکند.
تخریب، حق را به حاشیه میبرد.
و هر صحنه آتش و آشوب، خوراک آمادهای میشود برای رسانههایی که نه دلسوز این مردماند و نه غم نان و معیشتشان را دارند.
آشوب، خواسته بهحق را بیاعتبار میکند.
مرز باریکی است میان مطالبهگری و تخریب؛ و عبور از این مرز، سودی برای مردم ندارد.
امنیت نعمتی است که تا وقتی از دست نرود، قدرش دانسته نمیشود.
راهِ اصلاح، از اعتراض مدنی، مطالبهگری آگاهانه، مسالمتآمیز و مسئولانه میگذرد، نه از آتش.
- نویسنده : فرشته سنجیده
Wednesday, 24 June , 2026