امروز پیامی از یک کاربر دریافت کردم مبنی بر اینکه خانواده ای با داشتن سه فرزند دختر و یک پسر در وضعیت غیر قابل تحمل و در زیر چادری که فاقد امکانات اولیه بهداشتی و معیشتی هست به مدت ۹ روز است که در آنجا به سر می برند. لذا تصمیم گرفتم شخصا به آنجا مراجعه کنم و واقعیت ماجرا را از زبان این خانواده بشنوم

خانواده ای که به دنبال افزایش رهن و اجاره بهای منزل و عدم توانایی پرداخت آن، محل سکونت قبلی خود را تخلیه می کنند و تصمیم به زدن چادر نه چندان مناسب به عنوان سرپناه می کنند.

چهره ی معصوم دختران این خانواده در هوای گرم و این شرایط وخیم کرونایی بسیار نگران کننده است.

کودکانی که به مدت ۹ شبانه روز است که به جای بودن در خانه و هوای خنک کولر، این گونه در چنگ سختیهای زندگی قرار گرفته اند شب و روزها را یکی پس از دیگری با انواع خطرات سپری می کنند.
نمی دانم چند نفر از مسئولین استان از وضعیت این خانواده مطلع شده اند، اما برخورد بعضی از ارگانهای مربوطه در این زمینه جالب و تامل برانگیز است.طبق گفته ی این خانواده بهزیستی ایلام برای بردن بچه ها به مراکز این سازمان اعلام آمادگی کرده است!

مسئول عزیز و دلسوز در بهزیستی، این عزیزان یک خانواده ای هستند که مادر خانواده حتی با شرایط بیماری همسرش حاضر نیست او را تنها بگذارد، حالا چطور ممکن است که جگر گوشه اش را از خود جدا کند؟! آنها با هم و در کنار هم یک خانواده هستند نه جدا از هم. باید تلاش در جهت در کنار هم بودن این خانواده باشد نه به اسم کمک کردن آنها را از هم جدا کرد.

و اما مسئول عزیز کمیته امداد پیشنهاد دادن مبالغ خنده دار از قبیل وام پنج میلیون و… .. برای ساختن منزل در زمین قولنامه ای این خانواده در این شرایط اقتصادی بیشتر به یک شوخی شبیه است تا کمک.

مسئولین عزیز نگذاریم تعداد چادر نشینان اطراف شهر از این یک چادر بیشتر بشود.اکثریت مردم توانایی این مبالغ بالای رهن و اجاره را ندارند و این قضیه در حال حاضر یکی از مشکلات بزرگ شهر است.

چشمان پر از معصومیت و پاکی دختران این خانواده منتظر اقدام مسئولین مربوطه است.لطفا زیاد منتظرشان نگذارید…

• منبع خبر : طلیعه زاگرس