کرونا همچنان خبر اول استان ایلام هست، هشدارهای پی در پی و افزایش روز افزون مبتلایان و قربانیان هنوز هم نتوانسته است، خودخواهی عده ای در عدم رعایت پروتکلها، را از بین ببرد.

از ابتدای ورود ویروس کرونا به کشور و استانمان، رسانه‌ها نیز با پوشش گسترده و هشدارهای پیاپی سعی در کنترل این بیماری در استان داشتند، و حتی بعضی از نیروهای رسانه ها نیز خود در حین تهیه گزارش و شرکت در جلسات کرونا که بنابر رسالتی که بر دوش آنها است انجام گرفت؛ به این ویروس مبتلا شدند.

متاسفانه عده ای در جامعه با نادیده گرفتن تلاشهای کادر درمان و هشدار رسانه ها و مسئولین مربوطه در ستاد ملی مبارزه با کرونا، همچنان با خودخواهی بیجا و غیرمنطقی خود و رعایت نکردن توصیه های بهداشتی، در حال فراگیری بیشتر این ویروس هستند.

نکته ی قابل تامل این روزها این سخن کلیشه ای است که تا به کسی در این مورد تذکر میدهی، در جواب میگویند: ای بابا بذار بمیریم، راحت بشیم!!!
اولا زندگی فقط مردن نیست، که تا مشکلی پیش میاد، بگوئیم آخرش که مرگه! زندگی لذت بردن از تمام چیزهای تلخ و شیرین است که از ابتدای تولد تا مرگ در مسیر زندگی همه قرار میگیرد،
حتی در این شرایط کرونایی داشتن روحیه شاد و در عین حال رعایت موارد بهداشتی، باعث عبور سریع‌تر از این بحران خواهد شد، و نکته ی دیگر اینکه کسانی که پروتکلها را رعایت نمیکنند، فراموش نکنند که آنها در این شرایط نه تنها مسئول سلامت خود بلکه مسئول حفظ سلامت خانواده و همشهریان خود نیز می باشند، و خدشه دار کردن سلامتی هر کس به هر دلیلی، رفتاری رذلانه و غیر قابل بخشش است.

برای بعضیها چقدر باید هشدار داد؟ چقدر باید آمار قربانیان را بیان کرد؟ چقدر باید ناله ها و ضجه های بازماندگان را که حتی اجازه وداع با عزیزان از دست رفته ی خود را ندارند، یادآوری کرد؟
چرا بعضیها پنبه در گوش گذاشته اند و این صداهای بلند هشدار را نمی شنوند؟!

وضعیت استان از قرمز و هشدار و … عبور کرده است، هر بار رفتن به بیرون و حتی دیدن یک نفر، احتمال ابتلای یک خانواده و یک فامیل را به همراه دارد.

همشهری عزیز، بیرون رفتنها ی غیرضرور و بدون رعایت، ارزش این همه لطمه به سلامتی خود و خانواده را ندارد، ارزش این همه فشار روانی نگهداری از یک بیمار کرونایی در منزل را ندارد، چشمانمان را باز کنیم و واقعیت تلخ کرونا را باور کنیم.
ممکن است کوچکترین سهل انگاری ما، تاوان سخت از دست دادن عزیزی را در پی داشته باشد، ممکن است عدم رعایت ما نه یک خانواده، که خانواده هایی را عزادار کند.

.
روزها برای دوباره دور هم جمع شدن می آیند…
همهمه ی خنده های دسته جمعییمان، دوباره به سر کوچه خواهد رسید، به شرط آنکه کرونا را باور کنیم و بپذیریم و سختی این روزهایش را با هم تحمل کنیم، عبور از این روزهای سخت فقط در گرو با هم بودنمان است

• منبع خبر : طلیعه زاگرس