با وجود برودت هوا و شیوع بیماری منحوس کرونا میادین و معابر شهر در ساعات بعدازظهر شلوغ تر از معمول به نظر می رسند، در بین این شلوغی ها آنچه قابل تامل است وجود افراد متکدی از سنین مختلف است که بدنبال فرصتی برای درخواست کمک از رهگذران عبوری هستند!!!

متأسفانه در پی افزایش فشار اقتصادی این روزها تمایل به کار کودکان و یا تکدی گری بیشتر شده است

کودکان معصومی که در پس چهره غمناک و چشمان ملتمسشان دنیایی از محرومیت، فقر، سیاهی، خستگی، بیماری و گرسنگی پنهان شده است!!!

آنها بیشتر مواقع هیچ کلامی بر زبان نمی آورند و چیزی هم برای فروختن در دست ندارند، بلکه برای به درد آوردن دل رهگذرانی که با سرعت راه خود را از مسیر حضور آنها کج و نگاهشان را برمیگیرند به کار اجباری گرفته شده اند و غریبانه در گرمای تابستان و سرمای زمستان کنار فردی که شاید هیچ نسبتی با آنها ندارد به تکدی گری مشغولند

صحنه دلخراش زنان میانسالی که با چهره هایی آفتاب سوخته گاها کنار معابر بر زمین سرد نشسته و کودکان خردسالی که به آغوش خود می‌فشارند، گاهی اوقات به این بچه‌ها قرص، شربت خواب‌ آور و.. می‌دهند که بیمار به نظر بیایند!!! تا دل رهگذران بیشتر بسوزد و کمک کنند!

افراد معلول و بیمارانی که اکثرا دچار قطع عضو بوده و یا زنان و مردان کهنسالانی که از شدت ضعف جسمانی توان ایستادن و یا کار کردن را ندارند!!

همه ما با این صحنه ها آشنا بوده و در مواجه با آن سوالی بی درنگ ذهنمان را درگیر خود کرده!!! مگر نهادهای نظارتی و حمایتی از وجود چنین افرادی اطلاع ندارند!!! که هر روز بر تعدادشان افزوده و چنین ناجوانمردانه در محرومیت غرق شده اند!!!

آنجاست که حتی اگر مطمئن باشی، التماسشان ترفندی برای جذب ترحم است، و شاید عضو باندهای تکدی گری بوده و نیاز مالی هم در کار نیست!!! ولی آن لحظه و آن هنگام برای رهایی خودت از هجوم احساس های منفی، ترجیح می دهی کمکی کرده باشی!

به راستی چند درصد این متکدیان نیازمندان واقعی هستند؟ آیا متولی و نهادی نیست یک‌ قدمی بردارد؟

شاید وقت آن رسیده که سازمان های مرتبط با تشکیل ستاد ساماندهی متکدیان و فرهنگ سازی بین مردم، ساز و کاری را طراحی کنند که شهروندان در صورت مشاهده افراد بی سرپناه و متکدیان در سطح شهر، جهت رسیدگی فوری مراتب را به این سازمانها اعلام کنند

مسئولین و مدیران اجرایی کاربلد استان، فرصت پیش آمده این روزهای خلوت از مراجعات اداری را برای رسیدگی به امور محرومین کف خیابانهای شهر ایلام مغتنم شمرده!!! در زنگ تفریح این روزها با وجدانی بیدار، برای اسکان و جمع آوری معتادین و متکدیان از سطح شهر ایلام تدبیری بیاندیشد!!!

در این روزها و شبهای سرد کرونایی، کلونی این محرومین، و درماندگان که از حداقل های یک زندگی ساده نیز بی بهره اند!!! خود محل تجمع ویروس منحوس کووید ۱۹ است!!! که میتواند بین سایر همشهریان منتشر شود

ضمن اینکه شاید کودکانی که اینگونه به ضرب زور شیادانی که گرداننده باند متکدیان شهر هستند به کار گرفته میشوند، سرقت رفته از خانواده هایی باشند که هنوز چشم انتظار فرزندان و جگرگوشه های به یغما رفته شان باشند!!!

• نویسنده : عباس خزلی
• منبع خبر : طلیعه زاگرس