گویا هر چقدر در روزهای سخت کرونایی به عنوان رسانه زحمت کشیدیم، همه ی پنبه ها در حال رشته شدن هستند و داریم به روزهای سیاه گذشته باز می گردیم،

در این مدت تلاش همه ی اصحاب رسانه ایلام در مقابله با این بیماری ستودنی بود و مثل بازویی قدرتمند در کنار سایر دستگاههای در مقابله با کرونا ایستادند
اما چرا این همه هشدار و اقدامات دستگاههای دولتی و رقم خوردن روزهای سخت معیشتی که بخشی از آن به واسطه ی کرونا رقم خورد، به این زودی دارد به فراموشی سپرده می شود و به یکباره و انگار که خبر نابودی کرونا آمده باشند، خیلی ها قید پروتکلها را زدند و شروع به از سر گرفتن دورهمی ها گرفتند و مسئولین هم در کمال ناباوری محدودیتهای قوی کرونایی را در روزهای عید و شلوغی اعمال نکردند

در این روزها زدن چادرهای بزرگ و دورهمی های گسترده در دامن طبیعت بسیار تاسف انگیز است که در نبود نظارت ستاد کرونا، مردم به راحتی دارند دید و بازدیدهای خود را انجام می دهند و به راحتی آغوش خود را برای کرونا گشوده اند

تصاویر پوروفایل ها و وضعیت واتساپ و اینستاگرام را که نگاه میکنی، پر از عکسهای دسته جمعی بدون گذاشتن ماسک و در کنار هم قرار گرفته، که در یکی دو هفته ی آینده صدای این همه بی احتیاطی در خواهد آمد و ممکن است که صدای این همه خنده و خوشی خدای ناکرده به گریه و زاری تبدیل شود

در میانه ی راه کرونا، هم مردم و هم مسئولین هماهنگی و همراهی خوبی از خود نشان دادند، و وضعیت استان امن و آبی شد، اما تدریجا محدودیتها برداشته شد و مردم کم کم رعایت پروتکلها را دست کم گرفتند و یک چند هفته ای موقتا همگی گول آمار و وضعیت آبی استان را خوردند، به طوری که در خرید های شب عید عملا بسیاری از دستورالعملها کنار گذاشته شد و به آرامی خودمان را به پیک چهارم رساندیم

و به همین سادگی خود را به آستانه ی پیک چهارم رساندیم، پیکی که هم شهروندان و هم مسئولین به نوبه ی خود در آن سهیم هستند…

اینکه چه مدت قرار است در این پیک قرار بگیریم، باز جز رفتار خودمان و همچنین تصمیمات مسئولین به چیز دیگری مربوط نمی شود،

اما چه خوب است که با همت همدیگر کاری کنیم که پیک چهارم مدت کمی مهمانمان باشد…

از ما گفتن و از مردم انشاالله شنیدن…

• نویسنده : الهام کریمی
• منبع خبر : طلیعه زاگرس