فوج فوج و موج و موج درد می آید
اندام را حس وحال نیست ، استخوان می نالد
درد سر خاص یک نقطه به نام پیشانی نیست از بالا و پایین تا بنا گوش می نالد و گویی آتشفشانی می خواهد لای مشتی استخوان و پوست بیرون زند .
سینه فراخ و سبک اکنون بسان وزنه های سنگینی می ماند که بر سینه ها آویزان کرده اند
حتی گاهی باید یک پهلوان قدر باشی تا بتوانی چهار کلام حرف بزنی
سرفه پشت سرفه
دل درد پشت دل درد
حکایت اسهال و استفراغ که برای ضعیف گوارشی ها خود بلای دگر است .
گویی غدا هم به دشمن خونی ات تبدیل می شود .
با خود هزاران عهد می کنی اگر زین غم بدر ایم روزی
دلی را نشکنم
دست افتاده ای بگیرم
از خوردن یک چای ساده چنان ِ به وجد ایم که گویی نصف جهان مال من است
حیف است کرونا بگیری و دوباره بسرایی سلامت
و این بار همان آدم پیشین باشی
بگویند برنامه کمک به ایتام داریم خودت را به کری مصلحتی بزنی
بگویند کار خیر است و تو حاجت به استخاره پیدا کنی .
حیف است که قدر عمر دوباره داده را ندانی و نجوشی با یک دوست خوب بسان رود بسان چشمه و چشمانت گرم تماشای ابر نوبهاران نشود .
تقدیم به شفا یافتگان کرونا که بعد از کرونا جهان را طور دیگری می بینند

• نویسنده : محمد رستمی
• منبع خبر : طلیعه زاگرس