در عصر بحران هویت وتنزل منزلت مذهب ، رشد دنیاگرایی ، دورشدن‌ انسان ازدین باوری وساپورت افکار واندیشه های پوچ سیاسی، درچرخشگاهی بنام انقلاب اسلامی ، ارزشهای انسانی قدبرافراشت‌وحقیقت به بارنشست‌.
دراین عصیان اجتماعی که به زینت زُهد وهمراهی زمان ، اکسیردین وعُصاره دیانت مزیّن بود، خون برشمشیرفائق آمد وشیطانی ترین رژیم منطقه متزلزل شد، نظم نوین برپایه عدالت جایگزین وخودکامگی منقرض گردید .
دراین مسیرکه باشمع شهادت منوِّر ومزیّن وبراساس تَفَقُه وتعقُل رُخ نمود، هویت بخشی وتمدن آفرینی موج میزد واحتشام جاری بود.
دادخواهی داهیانه‌ ای که، اشعار واذکارش رنگ خون گرفت، کردار، جامه ایثارپوشید، رسول رستگاری اشارت نمود، فرشتگان‌خاکی پوش به رقص درآمد ند ومائده مقاومت جهانگیرشد .
دراین رستخیز رحمانی ، کرامت شهیدان ، کنگره کریه ظالمان رامتزلزل وکاروان کَمانداران آرش تبار، کاخ کدخدایان‌ زروزوررا به تاراج سپرد.
شهیدان‌و رزمندگان ، جان رابرای مُردن ومرگ رابرای جاودانگی انتخاب کردند تا درخت پاکی در دنیا بروید، صداقت درکلامشان جان گیردووفادر قاموسشان نهادینه شود.
شهداء ،این آئینه رویان مه جبین که باچشم دل خدارا ملاقات وسیمای معشوق را به تماشا نشستندوخاک سیه رابا اکسیر اخلاص کیمیا نموده تا نام نیک وبیان‌ کرامتشان برحاضران وآیندگان واجب آید.
نام آوران گمنامی که عُطای روزگاررابه لقایش بخشیدندو باجمال جمیل ورُخساری بهاری ، درحاله ای از جهادوجبروت بربلندای ملکوت، نماز رضا اقامه وباقلبی پرنور، خیالی راحت ، روحی آرام و دنیایی به کام، محاسبات قدرتهای نامشروع رادرهم شکستند.
تکریم این تکنوازان دشت دوّار‌، مدال ماندگاری است که جان جهان را طراوت میبخشد، زیارت ضریح این امامزادگان عشق وعروج، عذاب آخرت رازائل،
شمیم شهادت را منتشر و زمهریرزمستان وتموزتابستان رانیز به لطافت لقاء یار تبدیل میکند.
نخستین کنگره کبوتران کیهانی وکوکَبان آسمانی ، شادمانه ای شاعرانه وشکرانه ای شامخ است که به حُرمت افسران عشق واختران عاطفه برگزارمیگرددکه بایدخروجی آن درسریرفرهنگی جامعه تکریم وتعظیم عملی مقام ومنزلت ایثار وشهادت باشد.
پاسداران سربداریکه به فرموده شهیدبهشتی؛
آگاهانه انتخاب کردند، شجاعانه جنگیدند، غریبانه زندگی کردند، مظلومانه شهیدشدند، غیرمنصفانه نیز قضاوت شدندوباسکوتی عالمانه، فریادهای جاهلانه را به محاق بردند.
تجلیل، حق آنان است ووظیفه مسئولان، فرشتگا نیکه درهنگامه بارش بلا، آسایش خودرا به دیگران هبه، دیرتر رنجیدند، زودتربخشیدند، بیشترجنگیدند وهَروِله کنان ازدام شیطان رهیدندو به کلبه کریمانه معشوق جهیدند.
آنان والی ولاتمان هستندوبرما ولایت دارند ونامشان همیشه تاریخ جهت نمای حرکت وماه مسیر مانایی ماست.
به عشق پاک امامت وبه امید صاحب انوارقیامت ازنیزار ملالت عبور کرده وبه صبح دلاویز آزادگی سلام کردند.
شهیدان ، دیدن راحقیقت میدانند اما درست دیدن رافضیلت تلقی میکنند، این راهیان رستگاری ، باخاکیان خاکی اند وبا پاکان قاطی و صفایی درسینه ودلی خالی ازکینه دارند.
آنان معتقدندکه تاجان ندهی به جانان نخواهی رسید ونور ونجوایشان با محبوب نیزشنیدنی است.
نیست نشان زندگی تانرسدنشان تو.
کردقضا دل مرا عاشق وکف زنان تو.
تکریم وتعظیم وتقدیم مهروماه وآفتاب ارزانی آنان که عشق افسانه ای را عینیت بخشیدند ودر دشت ودَمَن ودریا ، ستون سفاکان را سرنگون وباسلاح جان اجازه ندادند که متجاوزان ،گلستان‌حیات را به گورستان نیستی تبدیل کنند.
بزرگداشت نام ویاد‌شان چون فانوسِ فروزان دیلیزدنیایمان را پرنور وآخرتمان رانیزعزت میبخشد.
مجاهدانیکه بارسالت نبوی و ولایت علوی، عصمت فاطمی رافراگیروبا تعمیق هدایت حسینی.ع. امیدی مهدوی رادرکالبَد جامعه تزریق کردند.
چه امرمقدسی است نورافشانی نام شهیدان وشمیم دلاویز ایثارگران که این روزها باهمت سپاه پاسداران فضای استان ایلام را معطر ومنوّر کرده است.
نام آوران گمنامی که با سیلبند صداقت وارمغان ایثار ، سیلاب جهل ونادانی رابه سراب سرگرد انی هدایت وشیربی دندان وشهریارشهرسنگستان را نیز به جهنم نیستی رهسپارکردند
درعصریکه هفت گاوِچاق چپاولگران عالم، قصدداشتند آش بشریت را باجاش بخورند وبرخرابه های خُسران نَردهِ عشق بازی کنند
این شهیدان بودند که دراوج نجابت ، سدّ راه شدند وخاک پاک ایران باعظمت را ازنفوس منحوس تتاران تبهکار نجات دادند.
چو ایران نباشد تن من مباد
دراین بوم وبرزنده یک تن مباد
شَهدِ این شاهکار شورانگیز ، گوارای وجودشریف شهیدان درود خدا برسپاه سرافراز، این افتخارآفرینان کشور.که هیبتشان‌ هیمنه‌ آمریکارا به خاک ضلالت نشانید.
ازمن ایشان راهزاران یادباد.

• نویسنده : سیدحرمت اله موسوی مقدم
• منبع خبر : طلیعه زاگرس