ایلام- پایگاه خبری طلیعه زاگرس؛ قبرستان جایی است که هر وقت به آنجا می رویم بیشتر از هر زمانی به یاد مرگ و سفر ابدی می افتیم.

به یاد عزیزان از دست رفته می افتیم، عزیزانی که تا چندی پیش کنار ما بودند، کنار ما زندگی کردند و برنامه ها برای آینده و زندگی خود داشتند، اما حالا دست آنها از دنیا کوتاه و جسم آنها زیر خروارها خاک آرمیده است و روحشان با آورده‌ های دنیا در برزخ حاضر شده اند.

روی سنگ قبرها را که نگاه می‌کنیم خیلی ها پیر، خیلی ها جوان و این یعنی اینکه مرگ سن و سال نمی شناسد، هروقت سوت پایان آمد بدون توجه به سن و سال و موقعیتی که در آن هستیم، باید بار سفر ببندیم.

روی سنگ قبرها اشعاری در وصف عزیزان از دست رفته می بینیم که از فراق و دلتنگی می گویند که البته برخی اغراق آمیز نیز هستند، اما بعضی نوشته ها هم بسیار زیبا و دلنشین هستند.

در آرامگاه ها برخی ها آرام کنار مزار عزیزانشان نشسته و قرآن می خوانند و یا شمع روشن کرده اند، برخی هم بی‌تفاوت فقط نگاه می کنند و…

برخی ها هنوز سر قبر عزیزی که سالهای زیادی از رفتنش می گذرد می روند و می مانند و از دلتنگی می گویند، برخی ها با اینکه سن و سال کمی هم ندارند، همچنان دلتنگ پدر و مادر می‌شوند و برایشان اشک می ریزند..

یادمان نرود به قبرستان که می رویم فقط به خاطر مرده ها نیست، باید از این فضا و از اینهمه آرمیده در دل خاک به خود تلنگر بزنیم و عبرت بگیریم، قدر لحظه لحظه زندگی را بدانیم و اگر عزیزی را از دست دادیم حسرت این را نداشته باشیم که ای کاش بیشتر در کنارش بودم، ای کاش بیشتر درکش می کردم و…

روزهایی که ما داریم به روزمرگی می گذرانیم هر لحظه آن آرزوی یکی از اموات است که به دنیا برگردد و درست استفاده کند و از آن توشه ای برای زندگی ابدی بردارد.

ما انسانها تا زنده ایم بیشتر بهم احتیاج داریم، هرچند خیرات و دعا و قرآن بسیار خوب و موجب آرامش روح آنها خواهد شد اما آدمها تا زنده اند را بیشتر دریابیم و در زنده بودن است که باید قدر هم را بدانیم.

هر پنج شنبه ای که به مزار عزیزی می رویم فقط سنگ قبر او را پر از میوه و شیرینی لاکچری و رنگارنگ نکنیم، با صوت قرآن به روحش آرامش هدیه کنیم، اگر دلتنگیم اشک بریزیم و سبک شویم، برای آمرزش عزیزمان دعا کنیم و طوری در کنار بقیه عزیزانمان زندگی کنیم که حسرتها بر دلمان نماند.

و البته مراقب اعمال خودمان باشیم که با دست پر و سربلندی به سرای آخرت قدم گذاریم.

روح همه عزیزان سفر کرده شاد.

• نویسنده : فرشته سنجیده