کسی که برای خدمت واقعی در یک جایگاه قرار گرفته، معمولا از تعریف و تمجیدهای مقطعی زیاد خوشحال نمی‌شود. چون می‌داند که تعریف‌های بی‌حساب، گاهی آدم را دچار غرور و توهم می‌کند و همین، زمینه‌ساز خطاست. در مقابل، خبرنگاری که به عملکرد یک مدیر باور دارد، هیچ‌وقت با چند کلمه و تیتر هیجانی نمی‌خواهد اصل کار را زیر سؤال ببرد یا آن را به حاشیه ببرد.