اقدام مسلحانه توسط اغتشاشگران در داخل طی کردن خط ترامپ و نتانیاهو است، تنها آنها هستند که از به جان هم انداختن ملت ایران لذت می برند، خیلی ها در خارج نشسته و با فراخوان های هیجانی سعی در سیطره بر ذهن جوان و نوجوان ما دارند.

دونالد ترامپ بار دیگر با ادبیاتی فریبکارانه به صحنه آمده و برای مردم ایران دلسوزی می‌کند؛ غافل از اینکه حافظه تاریخی این ملت، رفتارهای دوگانه کاخ سفید را فراموش نکرده است.

اعتراض و مطالبه گری یک حق قانونی در جمهوری اسلامی است/ اگر کسی با کاور اعتراض به ناامنی و چاقو کشی و تیراندازی بپردازند قطعاً مثل یک اغتشاشگر با او رفتار خواهد شد نه معترض/اگر کسی بخواهد فضای جامعه را ناامن و در راستای نفاق و جنگ داخلی و ناامنی و هرج و مرج و ترساندن مردم پیش برود، بدون شک اول از طرف مردم کنار زده خواهد شد و بعد با برخورد قانونی.

ملت عزیز ایران همه چیز واضح و روشن است، دشمن ایران قوی و بزرگ نمی خواهد، ایران تکه تکه شده و ضعیف شده میخواهد، ایران سرسپرده می خواهد، ایران بدون کوچکترین توان موشکی میخواهد، ایران ناامن و درگیر جنگ داخلی می خواهد.

صداها شنیده، واقعیات دیده و تدابیر ویژه اتخاذ شود، ظرفیت های کشور قابل تکیه است/ در راستای حل مشکلات معیشت هر کس مانع است کنارش بزنید/ مملکت داری آداب خاص خود دارد، مملکت داری را باید بلد بود، سیاست را باید بلد بود، مردم داری با شعار و من همینم که هستم به سرانجام نمی رسد، مملکت داری برنامه می خواهد، توانایی می خواهد، عزت آفرینی برای کشور می خواهد.

سکوت سنگین رسانه‌های فارسی‌زبان بیگانه در برابر پرتاب موفقیت‌آمیز سه ماهواره «پایا»، «کوثر» و «ظفر ۲»

آقای رییس جمهور؛ این رفتارها شفاف بودن نیست، ناامید کردن مردم است/ این سخنان تورم را تثبیت تر می کند، چرا که عملاً مسئولین دولت با ناله سر دادن خود را کنار می‌کشند و بازار رهاتر می‌شود!

آیا خدا می گذرد از کسانی که به جای عدم پذیرش ضعف عملکرد و ارائه راهکار، در برابر مطالبه معیشت مردم در صفحه تلویزیون بدون اینکه خجالت بکشند، عنوان می دارد که با این سوالات دنبال چه هستید؟!

برکناری افراد ناکارآمد نه نشانه ضعف، بلکه نقطه قوت مدیریتی شماست. مدیری که صبح تا شب درگیر جلسه‌های بی‌حاصل، بازدیدهای نمایشی و گفتاردرمانی است، نه برنامه دارد و نه خروجی. حتی خودشان نیز به ناکامی اذعان کرده‌اند. ادامه این وضعیت، جز اتلاف وقت و بی‌اعتمادی عمومی، نتیجه‌ای ندارد.

رسانه‌ها سال‌هاست فریادرس مشکلات مردم‌اند؛ از بیکاری و محرومیت گرفته تا ضعف زیرساخت‌ها، ناکارآمدی مدیریتی و مطالبات انباشته اجتماعی. اما چند درصد از این فریادها به تصمیم، اقدام و نتیجه ملموس منجر شده است؟